"Moreover, you scorned our people, and compared the Albanese to sheep, and according to your custom think of us with insults. Nor have you shown yourself to have any knowledge of my race. Our elders were Epirotes, where this Pirro came from, whose force could scarcely support the Romans. This Pirro, who Taranto and many other places of Italy held back with armies. I do not have to speak for the Epiroti. They are very much stronger men than your Tarantini, a species of wet men who are born only to fish. If you want to say that Albania is part of Macedonia I would concede that a lot more of our ancestors were nobles who went as far as India under Alexander the Great and defeated all those peoples with incredible difficulty. From those men come these who you called sheep. But the nature of things is not changed. Why do your men run away in the faces of sheep?"

Letter from Skanderbeg to the Prince of Taranto ▬ Skanderbeg, October 31 1460

Quota per shqiptaret.

Sillni citime historike për figurat e historise shqiptare, për racën dhe vendin e arbërve.

Moderator: Arban Blandi

User avatar
Universe Member
Universe Member
Posts: 3702
Joined: Thu Jun 04, 2009 6:46 pm
Gender: Male
Location: CANADA

Quota per shqiptaret.

Post #1 by Zeus10 » Tue Jun 16, 2009 2:49 pm


The native Illyrians and Thracians of the occupied regions retired into the mountains, where they remained unnoticed till the eleventh century, when they emerged as Albanians and Vlachs

Iliret dhe Thraket vendas, te rajoneve te pushtuara, u terhoqen ne male, atje ku mbeten te pavezhguar deri ne shek. e XI, dhe prej nga dolen si shqiptare dhe vllehe.
The only thing necessary for the triumph of evil is for good men to do nothing

User avatar
Posts: 1357
Joined: Tue Jun 02, 2009 2:12 pm
Gender: Male
Location: With my loved ones, where I belong!

Re: Quota per shqiptaret.

Post #2 by Patush » Fri Jun 19, 2009 3:30 am

There is a spirit of independence and a love of their country, in the whole people, that, in a great measure, does away the vast distinction, observable in other parts of Turkey, between the followers of the two religions. For when the natives of other provinces, upon being asked who they are, will say, "we are Turks"(meaning muslim) or, "we are christians", a man of this country answers, " I am an Albanian"

J. C. Hobhouse Brughton, A Journey Through Albania 1809-1810, page 131


Aty eshte nje shpirt pamvarsiet dhe dashuri per per vendin e tyre, ne te gjithe njerezit ajo (pamvarsia) deri ne nje cak te madhe fshin dallimin ndermjet njani tjeterit, veshtrohet ne pjeset e tjera te turqise, ndermjet ndjekesve te te dyja feve. Se kur vendaliet e prefekturave te tjere teksa pyeteshin se kush jane, ato te thojne "ne jemi turq (domethene myslimane) ose " ne jemi te qrishtere" nje burre nga ky vend pergjigjet, "Une jam Shqiptar"

"Atdheu mbi te gjitha" A. Zogu
Qui tacet consentit
Heshtja eshte Hjeksi!

User avatar
Posts: 1357
Joined: Tue Jun 02, 2009 2:12 pm
Gender: Male
Location: With my loved ones, where I belong!

Re: Quota per shqiptaret.

Post #3 by Patush » Fri Jun 19, 2009 9:23 pm

William ST. Clair
“That Greece Might Still Be Free”
Oxford University Press – 1972

Page 228:

“..The rich Hydriote ship-owner, Conduriottis, held the title of President of Greece. He was an Albanian, unable to speak Greek.

Hydrioti i pasur dhe pronar anijesh, Kondurioti, ka mbajtur titullin e presidentit te Greqise. Ai ishte nje Shqiptar i pa mundur te fliste Greqishte.

Page 232:
“..It was probably at this time that the Albanian dress made its decisive step towards being regarded as the national dress of Greece. The Government party, being largely Albanians themselves, favoured the dress and a version of it was common among the Greek “klephts” and “armatoli”. Now it seemed that anyone who donned an Albanian dress could claim to be a soldier and share in the bonanza”

Ka mundesi qe pikerishte ne kete kohe veshja Shiqptare beri hapin e vendosmerise drejte titullit veshje kombetare e Greqise. Partia e qeverisjes, duke qene shumica Shqiptar vete, favorizuan veshjen dhe nje model te ngjashem qe ishte i perbashket tek Klepthet Greke dhe Armatolet. Tani siq duket kushdo qe vishte veshjen Shqiptare mund te pretendonte te ishte ushtat/luftetar dhe te shijonte famelartesine.

Page 24:

“..As the news became more detailed there was a search for heros. The Mainotes were of course the Modern Spartans but Marco Botsaris, the Albanian Suliote leader, was usually taken as the Modern Leonidas. When stories appeared of a woman of Hydra, Boubolina, leading the Greeks in battle, she was dubbed the Modern Artemisia or the Greek Joan of Arc."

Teksa lajmet beheshin me te kthjelluara aty ishte nje kerkim per heroj, Mainotet ishin Spartaket modern por Marko Bocari, udheheqesi Shqiptar Suliot, zakonishte eshte marre si Luani (kujto karakterin kryesor te filmit 300) modern. Kur tregimet u shfaqen per nje grua nga hydra, Bubulina, duke ju prire "grekeve" ne beteje, ajo ishte pagezuar Artemisia moderne ose Joana e Arkes se "greqise".

"...The first Christian Albanian migrations to what is today Greek territory took place as early as the 10th-12th century (Trudgill, 1975:5; Banfi, 1994:19), although the main ones most often mentioned in the bibliography happened in the 16th-17th centuries, when Albanians were invited to settle in depopulated areas by their Byzantine, Catalan or Florentine rulers (Tsitsipis, 1994:1; Trudgill, 1975:5; Nakratzas, 1992:20-24 & 78-90; Banfi, 1994:19).

Migrimi i pare i Shqiptareve te Krishtere ne ate qe sot quhet territor Grek, ka ndollur ne shekullin 10-12 (trudgill, 1975:5 Banif 1994:19) megjithese shumica te permendur ne bibliografy jane ulur ne shekullin 16-17, kur Shqiptaret jane ftuar te ngulen ne vende te spastrume nga udheheqesit Katalans ose Florentinas te Byzantines se tyre (Tsitsipis, 1994:1; Trudgill, 1975:5; Nakratzas, 1992:20-24 & 78-90; Banfi, 1994:19).

...So, some have estimated that, when the Ottomans conquered the whole Greek territory in the 14-15th century, some 45% of it was populated by Albanians (Trudgill, 1975:6). Another wave of Muslim Albanian migrations took place during the Ottoman period, mainly in the 18th century (Trudgill, 1975:6; Banfi, 1994:19). All these Albanians are the ancestors of modern-day Arvanites in Central and Southern Greece"

Keshtu disa kan gjykuar qe ne momentin kur osmanet pushtuan te gjithe territorin "Greke" ne shekullin e 14-15, rreth 45% ka qen e popullizuar nga Shiqptaret (Trudgill 1975:6). Nje vale tjeter Shqiptaresh myslimane emigrante ndolli gjate periulles osmane, kryesishte ne shekullin e 18-te (Trudgil, 1975:6; Banfi 1994:19) Te gjithe keto Shqiptare jane para ardhesit e Arberesherve modern ne qender dhe jug te greqise.
Qui tacet consentit
Heshtja eshte Hjeksi!

User avatar
Posts: 2058
Joined: Sun Jun 28, 2009 7:57 pm
Gender: Male
Location: Prishtinë (Prima Justiniana)

Re: Quota per shqiptaret.

Post #4 by ALBPelasgian » Sat Jul 04, 2009 8:45 am

Zeus10 pergezime per temen. Do te ishte mire qe citateve qe po i veme ketu t'i bashkangjisim edhe referencat e sakta, dmth prej ku eshte marre. Ja disa qe i kam perzgjedhur dhe ruajtur prej kohesh ne kompjuterin tim:

‘They are the direct descedants of the ancient Illyrians, Macedonians, Epirotes, the offspring of the Pelasgians...’
"The misionary review of the world" Page 780

"Ata jane pasardhesit e drejperdrejte te Ilireve te moçem, Maqedoneve, Epiroteve, pasardhes te pellazgeve..."
"The misionary review of the world" faqe 780

‘The ALBANIANS. – The Albanian people are descended from the most ancient of all the races in the Balkan peninsula; their language is the oldest language spoken in Europe”

"SHQIPTARET. - Populli shqiptar rrjedh prej raves me te lashte te Siujdheses Ballkanike; gjuha e tyre eshte e lashta e folur ne Europë"
Autori eshte studiues, historian amerikan.

User avatar
Posts: 2058
Joined: Sun Jun 28, 2009 7:57 pm
Gender: Male
Location: Prishtinë (Prima Justiniana)

Re: Quota per shqiptaret.

Post #5 by ALBPelasgian » Sat Jul 04, 2009 8:49 am

‘Albania is an ethnically homogeneous society. Albanians have for centuries been the dominant ethnic group and today constitute about 95% of population... Albanians are seen as a single ethnic group. Albanians may be descended, at least in part, from the Illyrians who settled in the region some 4.000 year ago...’

'Shqiperia perfaqeson nje shoqeri etnikisht homogjene. Shqiptaret per shekuj kane qene grupi etnik mbizoterues dhe sot perbejne mese 95% te popullsise....Shqiptaret jane pare si nje grup i pervecem etnik. Shqiptaret mund te rrjedhin, se paku pjeserisht, prej Ilireve qe jane vendosur ne kete truall diku 4.000 vite me pare...'

‘The country is ethnically very homogenous: 98 percent ot its inhabitants are ethnic Albanians, descended from the Illyrian and Thracian tribes”
ALBANIA by Gloria La Cava, Raffaella Nanetii, pg 20 (2000)

"Vendi eshte etnikisht shume homogjen: 98 perqind e banoreve te tij jane Shqiptare etnik qe rrjedhin prej fiseve ilire dhe thrake"
ALBANIA by Gloria La Cava, Raffaella Nanetii, fq 20 (2000)

User avatar
Posts: 2058
Joined: Sun Jun 28, 2009 7:57 pm
Gender: Male
Location: Prishtinë (Prima Justiniana)

Re: Quota per shqiptaret.

Post #6 by ALBPelasgian » Sat Jul 04, 2009 8:54 am


The native Illyrians and Thracians of the occupied regions retired into the mountains, where they remained unnoticed till the eleventh century, when they emerged as Albanians and Vlachs

Iliret dhe Thraket vendas, te rajoneve te pushtuara, u terhoqen ne male, atje ku mbeten te pavezhguar deri ne shek. e XI, dhe prej nga dolen si shqiptare dhe vllehe.

Zeus10, une te njejten citat perbajtesisht, paverisht se prej autorit dhe librit tjeter, e kam gjetur i cili eshte si vijon:

‘Thus the Illyrians and Dacians were able to retreat into the mountains at the time of the Slavic invasions and reatin their identities as Albanians and Vlachs.’

'Atehere Iliret dhe Daket qene te gatshem te terhiqeshin neper malet e tyre ne kohen e dyndjeve sllave dhe te mbajne identitetin e tyre si Shqiptare dhe Vllahe"


Re: Quota per shqiptaret.

Post #7 by Guest » Sat Jul 04, 2009 8:58 am

‘The Albanians are an Indo-Europian race speaking a language frequently believed to be the oldest in Europe…’
Eastern Europe in the twentieth century By R.J.Crampton page 22 (1994)

"Shqiptaret jane race indo-europiane qe flasin nje gjuhe besuar shpeshhere si me e vjetra e Europes"
Eastern Europe in the twentieth century By R.J.Crampton faqe 22 (1994)

“The Albanians are the oldest original inhabitants of the Balkan Peninsula…’
The world book: organized knowledge in story and picture‎ - Page 147
by Michael Vincent O'Shea, Ellsworth D. Foster, George Herbert Locke - Juvenile Nonfiction - 1917

'Shqiptaret kame banoret me te lashte origjinal te Siujdheses Ballkanike...'

“The Albanians are the descedants of one of the oldest of the Balkan races; they are like the Basques in Western Europe…’
‘The new Europe’ by Bernard Newman page 366 (1972)

'Shqiptaret kane prejardhje prej nje nga racat me te lashte te Ballkanit; ata jane sikur Basket ne Europen Perendimore...'

‘The new Europe’ by Bernard Newman faqe 366 (1972)

User avatar
Posts: 2058
Joined: Sun Jun 28, 2009 7:57 pm
Gender: Male
Location: Prishtinë (Prima Justiniana)

Re: Quota per shqiptaret.

Post #8 by ALBPelasgian » Sat Jul 04, 2009 8:28 pm

On 2 October 1860 Garibaldi gad declared publicly: ‘The Albanians are heroes who have distinguished themselves in all the wars against tyranny’ (Gli albanesi sonno eroi che si sono distinti in tutte le lotte contro la tirannide)

Me 2 Dhjetor 1860 Garibaldi ka pohuar para botes: 'Shqiptaret jane heronje qe e kane shquar veten ne te gjitha lufterat kunder tiranise'

Marre nga libri 'Shqiptaret' i Edwin Jacques

Thus the Albanians can justly claim to be one of the oldest and purest races in

~The Journal of Race Development‎ - Page 56 1912

'Shqiptaret kane te drejte ta quajne veten si nje nga racat me te vjetra dhe te pastra te Europes'

"The Albanians are the oldest people of the Balkans"
The new republic‎ - Page 197 by Herbert David Croly - 1969

'Shqiptaret jane nje nga popujt me te mocem te Ballkanit'
Ne sot po hedhim faren me emrin Bashkim,
Qe neser te korrim frutin me emrin Bashkim!

User avatar
Posts: 2058
Joined: Sun Jun 28, 2009 7:57 pm
Gender: Male
Location: Prishtinë (Prima Justiniana)

Re: Quota per shqiptaret.

Post #9 by ALBPelasgian » Sun Jul 05, 2009 6:11 pm

Ne vijim marr guximin qe te sjell ne forum, kolazhin me te permbledhur qe eshte botuar ndonjehere te citateve te perzgjedhura per popullin shqiptare nga autore te ndryshem te huaj. Kjo permbledhje e vlefshme eshte pergatitur nga historiani i mirenjohur atdhetar Reshat Nexhipi nga Manastiri - Vendlindja e Alfabetit Unik Shqiptar. Lexim te kendshem!

Ç’kanë shkruar ose deklaruar të tjerët për shqiptarët dhe stërgjyshët e tyre – pellazgët dhe ilirët

Fjala “të tjerët” e titullit të këtij shkrimi, ka të bëjë me shkencëtarë, publicistë, diplomatë, gazetarë dhe autorë të profesioneve të tjera dhe etnikumeve të ndryshme nga mbarë bota, të cilët, kanë shkruar ose deklaruar për origjinën, etnokulturën, virtytet e shqiptarëve etj. Numri i tyre është i madh, prandaj, fokusohem në disa më të rëndësishmit, pa ndërhyrë në saktësinë e vlerësimeve të tyre, që do të thotë, pa ndonjë elaborim shkencor, prandaj edhe këtë shkrim e konsideroj më tepër si publicistik, qëllimi i së cilës është që të nxisë krijuesit e rinj, t’i demantojnë ose t’i mbështesin tezat ose hipotezat e autorëve të ndryshëm, të evidentuara nga ana ime në këtë shkrim. Por, ajo që më motivoj më tepër të merem me këtë temë është mbyllja e gojës të atyre të cilët shqiptarët i paraqesin si ardhacakë, kurse veten për zotër të këtij vendi. Përndryshe, për të evidentuar sa më tepër personalitete, nuk zë ngoje vendlindjen, profesionin as edhe përkatësinë e tyre etnike, por vetëm thelbin e konkluzimeve, me përjashtime të vogla, ku tekstet janë më të gjata, ndërsa për të mos i mbetur hatri askujt, emrat e tyre prezentohen sipas rrendit alfabetik, poashtu me përjashtime të vogla, mvarësisht nga përmbajtja e cila ka këta nëntituj:
Të huaj që shkruajnë ose flasin për origjinën e shqiptarëve,
Të huaj që shkruajnë ose flasin për gjuhën shqipe,
Të huaj që shkruajnë ose flasin për virtytet e larta të shqiptarëve, etnokulturën, etj.
Të huaj që shkruajnë ose flasin për personalitetet puro shqiptare,
Të tjerët që shkruajnë ose flasin për figura historike të huaja me origjinë shqiptare,
Të huaj që shkruajnë ose flasin në favor të shqiptarëve,
Të huaj që shkruajnë ose flasin në dëm të popullit shqiptar, për sakrificat ndaj tij, etj., dhe
Të huaj që shkruajnë ose flasin për kufijtë e trojeve shqiptare.
Ne sot po hedhim faren me emrin Bashkim,
Qe neser te korrim frutin me emrin Bashkim!

User avatar
Posts: 2058
Joined: Sun Jun 28, 2009 7:57 pm
Gender: Male
Location: Prishtinë (Prima Justiniana)

Re: Quota per shqiptaret.

Post #10 by ALBPelasgian » Sun Jul 05, 2009 6:12 pm

Të huaj që shkruajnë ose flasin për origjinën e shqiptarëve

A. Milladinov. “Emri i Strugës del nga ilirishtja”, ndërsa Ami Bue ishte i mendimit se emri sllav Bitolla vjen nga emri i vjetër ilir Butelion (i butë – R.N), gjë që e vërteton origjinën ilire të këtij qyteti, kurse M. Pavlloviq, emrin e lumit Dragor të Manastirit e nxjerr nga fjala shqipe dragua, figurë mitologjike shqiptare, emrin e fshatit Gopesh, rreth i Manastirit e lidh me fjalët shqipe rap “dru i fortë shekullor”, duke u bazuar në emrin e mëparshëm të Gopeshit – Rapesh. Ky autor, me rrënjë shqipe i nxjerr edhe emrat e dy çezmeve të Prilepit – Ruklec (rrugë) dhe Zhurka (zhur, rërë)
Prof. Dr. Agostino Ribeco: “Të drejtat mijëvjeçare etnografike dhe gjeografike të shqiptarëve shtrihen prej kohërave të vjetëra në Iliri, Maqedoni dhe në Thesali”.
Barbara Jelaviç. “Rrënjët etnike të maqedonasve të lashtë janë sipas të gjitha gjasave ilire, megjithëse në atë kohë shtresa e lartë kishte rënë nën ndikimin e kulturës greke”.
Braisfold. “Nga rasat që sot jetojnë në Maqedoni, vetëm shqiptarët mund të thuhet se janë autoktonë”.
Branisllav Nushiq: “Shqiptarët janë autoktonë, të cilët gjatë të gjitha dyndjeve të popujve, e ruajtën tipin dhe karakterin e vet në mënyrë të theksuar. Ata u bënë ballë sulmeve të romakëve, mësymjeve të dendura të sllavëve, të cilët ua pushtuan të gjitha fushat, ultësirat dhe lumenjët”. Përndryshe, Nushiqi gjyshin e ka patur shqiptar me emrin Belo.
Dimçe Kocev. Ky historian i shquar, në praninë e studentëve maqedonas, ka thënë se muri që gjendet midis Kalasë së Shkupit dhe Elektrodistribucionit është pjesë përbërëse e qytetit të antikitetit të Shkupit Dardan, kurse për Kishën e ngritur rrëzë Kalasë së Ohrit pohoi se ishte dhuratë e themeluesit të principatës së arbërit – Progonit.
Dimitar Gërdanov: Skirtonët ilirë e kanë themeluar Heraklenë e Manastirit para 2500 vjet. (Ata siç duket e kanë themeluar edhe Resnjën e Prespës, gjë të cilën e dëshmon edhe një qytet i vjetër me emrin Skitrina, që është ngritur në të njëjtin vend).
dr. Dushko Hr. Konstantinov: Ky historian maqedonas nga Manastiri, në një shkrim të tij, botuar në Muzeun Popullor të Manastirit, nr.1, mars 1966, shkruan se: “Shqiptarët janë banorë më të vjetër në Gadishullin Ballkanik dhe “pasardhës të drejtpërsëdrejtë të ilirëve të vjetër”, të cilët kishin ndërtuar shtetin më të fuqishëm në Ballkan”. Pas ngjarjeve të v.1981, ky studiues i Manastirit me dy tituj shkencor – dr-dr, nën ndikimin edhe të vëllaut të vet, Millosh Konstantinov, ndryshoi qendrimin ndaj historisë të popullit shqiptar, duke e quajtur bile edhe Kongresin e Manastirit si një mbledhje e rastësishme e disa intelektualëve shqiptar. Autori i këtij shkrimi polemizoi ashpër me të në shtypin maqedonas.
Edvin Jasques: “Ilirët dhe shqiptarët këta bijë të paepur ishin luftëtar të shqipes, trashëgimtarë të denjë të Akilit, Filipit, Aleksandrit të Madh dhe Pirros së Epirit...”.
Edvin Pears: “Shqiptarët janë pasardhës të racës më të vjetër të Gadishullit Ballkanik, gjegjësisht të racës arijane, duke e nxjerrë këtë fjalë nga dy shprehjet shqipe- ar dhe anë, që do të thotë njerëz të arit, të pastër”. Mitologu gjerman Maks Myle, shkruan se emrat e mjaft popujve të njohur rrjedhin nga fjala hqipe ar. (kjo vlen edhe për mjaft vende të botës-R.N.) Kjo vlen edhe për mjaftë vende të botës-R.N.
Fanulla Papazogllu: “Dardania është një nga krahinat antike të Ballkanit, ku popullata autoktone është ruajtur më së miri”. Ajo pranon origjinën ilire të shqiptarëve.
Gabriell Hanoto (1913). Mathieu Aref, në librin e tij “Shqipëria”, f.158, shkruan se në parathënen e librit “Shqipëria e panjohur” të Gabriell-Luiz Zhare shkruan: “Ky popull gjithmonë i ri, është një popull shumë i lashtë”.
Gos Xhen, ambasador i njohur anglez: “Origjina e shqiptarëve ngjitet deri te koha e pellazgëve dhe kanë origjinë parahelene”.
Gustav Majer: “Shqiptarët janë ilirë të rinj”.
Gjorgj Hahni: “Shqiptarët janë pasardhës të ilirëve, ndërsa ilirët janë pasardhës të Pellazgëve... Shqiptarët janë stërnipërit e pellazgëve”.
Gjusepe Catapango: “Atlantinda, e cila është e zhdukur para 12.000 vjetësh, ishte tokë e ilirëve, të cilët shpëtun nga përmbullja e Atlantidës dhë filluan civilizimet e reja në të gjitha kontinentet, sidomos në Evropë, Afrikë dhe Azi të Vogël”. Përndryshe, Atllantida quhej edhe borei, d.m.th. e bardhë, nga fjala shqipe dëborë. Në literaturën historike, përmendet edhe emri Xhuzepe Katapanos, me siguri i njëjti person? Ky, në v.1984, në Romë botoi librin me titull “Thoti fliste shqip”. Përndryshe, Thoti ishte perëndi egjiptiane. Ai para 6.000 vjet ka krijuar sistemin e hieroglifëve, në bazë të ilirishtes – shqipes që shërbeu si mostër për përpilimin e sistemeve të tjera të alfabeteve – thuhet në literaturën historike.
H. Tunman: “Shqiptarët janë vazhduesit autoktonë të popullsisë antike të ilirëve, e cila nuk u romanizua as nuk u zavendësua në viset e veta nga ndonjë popullsi e mëvonshme e dyndur këtu”.
Haki Pasha: “Po doli në shesh historia e shqiptarëve, Perandorinë Osmane e mer lumi”. Prandaj nuk ishte gjë e rastit që ishin ndaluar zbulimet arkeologjike në trojet shqiptare të asaj kohe.
Harold Whitehal: “Hieroglifët egjiptiane, të krijuar para 4000 vjeteve p.e.s. kanë domethënie shqipe”.
Henri Braisford: “Në Maqedoni vetëm shqiptarët janë popull autokton”.
Hitleri. Shqiptarët i konsideronte për racë të pastër arijane, kurse Shqipërinë “për vend të vogël romantik të Ballkanit”. Në shërbimin të tij ka qenë një agjent shqiptar, kurse në divizionet ka patur 7 mijë shqiptarë. Sipas disa shënimeve, thuhet se “kryqi i thyer ishte simbol i Hitlerit në Iliri” dhe se paskësh përfaqësuar bashkimin e dy Z-ve, që do të thotë Zeusi, e, ky, siç dihet ishte perëndi ilire.
Hristo Andonov-Poljanski. “Sendet e gjetura në verginë (Kutlesh) të Greqisë, janë ilire”. Atje u gjend edhe flamuri me 16 rreze dielli, me të cilën mburet VMRO-ja – R.N..
Ivan Mikulqiq. Ky arkeolog, në dorëshkrimin e tij gati për botim, kushtuar Heraklesë, ka theksuar se aty “kanë jetuar desaretët, një fis ilir” dhe shton se ministri i Kulturës (nga Manastiri – R.N.), pikërisht për këtë konstatim, “as që ka shprehur vullnet të më dëgjojë 2 minuta”.
J. Pokornu. Ky filolog austriak, emrin ilir e lidh me emrin e lumit Iller që buron në Gjermaninë jugore.
Johan Fon Han: “Shqipja rrjedh nga ilirishtja dhe ilirishtja nga pellazgjishtja”.
Dr. Josip Korosheci: “Varret në Trebenishtë janë ilire”. Të njëjtën e pohon edhe Vasil Llahtov arkeolog i shquar, i cili ka shkruar: “Bartës dominant i kulturës së Trebenishtes kaqnë qenë ilirët”.
Jovan Cvijiq: “Sllavët e Jugut, pas ardhjes në Ballkan, aty gjetën shqiptarët të cilët nën trysninë e tyre (të sllavëve) u tërhoqën nga jugu ku i hasim edhe sot”. I njëjti autor ka shkruar se shqiptarët që u tërhoqën drejt bregdetit Adriatik, më vonë kthehen në vendlindjen prej ku kishin ikur. Ai, në një rast tjeter shkruan se shqiptarët janë raca më e bukur në Ballkan dhe se janë pasardhës të drejtpërsëdrejtë të ilirëve.
Koce Stojmenov. Krijues bullgar, i cili ka thënë se ilirët janë paraardhës të shqiptarëve dhe se këta të fundit, pra shqiptarët e sotëm në Maqedoni duhet të jenë ose plotësisht të barabartë me maqedonasit, ose të kenë të drejtë për autonomi në suazat e këtij shteti.
Konstantin Jireçek: “Shqiptarët e Shkupit sfiduan me suksese të gjitha stuhitë e shekujve që nga Dardania e lashtë dhe ia dolën të rruajnë formën e vjetër të emrit të Shkupit”.
Konstantin Paparigopulos: “Vetëm shqiptarët konsiderohen si pasardhës të racës ilire”.
L. S. Stavrinos. Ky shkencëtar grek, në f.8 të studimit të tij “Ballkani prej 1453...”, thekson se “ilirët kanë qenë banorë të pjesës më të madhe të Jugosllavisë (së atëhershme), por më pas u shtynë drejt jugut prej pushtuesve sllavë”. Pra, sllavët ishin pushtues, kurse ilirët autoktonë.
Louis Schneider. Ky konsull i francës në Shkodër, në një vepër të tij, kushtuar Shqipërisë, sqaron se termi gegë rrënjët i ka te fjala shqipe gjigant (i madh - R.N.), ndërsa fjala toskë, sipas tij, vjen nga toxon, hark, duke e arsyetaur këtë me faktin se ilirët e parë të Jugut kanë qenë më të shkathët për të qëlluar me hark. Konsulli në fjalë, në një rast tjetër ka shkruar se elementi shqiptar është auktohton dhe më i vjetër nga tërë popujt e Ballkanit.
Dr. M. Panov: “Banorët vendas para ardhjes së sllavëve në Ballkan janë ilirët… Një pjesë e popullsisë vendase u vranë, të tjerët u shpërngulën dhe disa u përzien me sllavët”.
M. E. Pittard: “Shqiptari i përket një grupi etnik të karakterizuar nga hyperbrahy-cefalia dhe nga shtati i hedhur, racë shumë e bukur malësorësh, me flokë dhe sy të zinj, me hundë pak të hedhur si të shkabës… raca shqiptare është ilire ose dinarike… Shqiptarët, si racë dhe si ushtarë janë më të mirit në Evropë”.
Mathieu Aref. (studiues i shquar nga Egjipti, me origjinë të largët shqiptare, por në histori i njohur si egjiptian). Në librin e tij “Shqipëria”, konstaton se shqiptarët rrjedhin nga pellazgët dhe për të argumentuar këtë prezenton plot emra të krijesave mitologjike, herojëve të Luftës së Trojës,me emra shqipe, ose me origjinë të kësaj gjuhe. Zeusi, “mbreti i perëndive”, fjala vjen, e nxjer nga fjala shqipe zë, zëri dhe zot, siç i themi ne shqiptarët, sepse, ishte perëndi ilire. Lidhur me Zeusin shkuran se “një nga shqiponjat e tij do të kenë qenë bijtë e Zeusit”, pra, sipas tij “bijtë e shqiponjës” dhe këtë e lidh me flamurin shqiptar, kur thotë “duhet shënuar se flamuri në fjalë (emblema e Skënderbeut në shek. XV) kishte një shqiponjë dykrerëshe të zezë ( e zeza simbolizon hidhërimin, fatkeqësitë dhe vuajtjet e popullit shqiptar); dykrerëshe sepse simbolizon gegët e Veriut dhe toskët e Jugut; në sfond është ngjyra e kuqe (e kuqe që simbolizon gjakun e derdhur nga shqiptarët gjatë shekujve për të mbrojtur atdheun e tyre). Sipas tij, me rrënjë shqipe janë edhe shumë emra të tjerë, për të cilët flitet edhe në rezimen e këtij fejtoni. Ai, bile edhe emrin e rrugës të njohur romake “Via Egnacia” e nxjerr nga fjala shqipe, e gjatë.
Maurico Druon, sekretar i Akademisë frënge: “Shqiptarët i përkasin popujve më të vjetër se historia dhe se gjyshërit e shqiptarëve merrnin pjesë në luftën e Trojës të udhëhequr nga Akili”.
Miklosiç: “Në të gjithë Ballkanin janë shqiptarët që kanë ruajtur elementet glotologjike vendore”.
Millutin Garashanin: “Dardanët (Ilirët-R.N) janë popullatë autoktone në pjesën qëndrore të hapësirës ballkanike që mund të përcillet që nga periudha e zhvilluar e bronzit... shqiptarët janë pasradhës të drejtpërdrejtë të ilirëve... varret në Trebenishtë janë ilire”.
Mirko Petro. Princ i Malit të Zi: “Shqiptarët janë nipër të Lekës dhe Skënderbeut”.
Moris Dryon: “Gjyshërit e shqiptarëve merrnin pjesë në Luftën e Trojës të udhëhequr nga Akili”.
P. B. Bertius: Hartograf i Luigjit III të Francës: “Pirustët, lart mbi Drin, janë shqiptarë”.
Nikolla Jorga: “Populli shqiptar së bashku me baskët është më i vjetri në Evropë”.
Qiro Truhelka: Emri Ilir ka të bëjë me fjalën shqipe i lirë, në kuptim i pamposhtur.
Pizani, shkencëtar italian: “Nuk kemi asnjë fakt se shqiptarët kanë erdhur prej dikund” – që do të thotë që janë autoktonë (R.N.).
Peter Bartl: “Romakët e as turqit e sllavët nuk patën mundësi që të thejnë unitetin dhe kontinuitetin etnokulturor të ilirëve apo shqiptarëve. Historia nuk na jep asnjë shembull që ndonjë rajon i veçantë të ketë humbur identitetin kulturor ilir apo shqiptar duke e zavendësuar me atë të sunduesit. Bishofet romak, bizantine e më vonë turke e sllave nuk kanë pasur asnjë autoritet tek popullata. Shumica e autorëve, madje vërtetojnë se qytetet, përkundër ashpërsisë së regjimeve të sunduesve kanë mbetur si qendra kulturore të iliro-shqiptarëve. Mbi të gjitha veshja dhe punimet në keramikë demonstrojnë qartas kontinuitetin në mes të ilirëve dhe shqiptarëve”.
Seignabos, profesor i shquar: “Shqiptarët janë raca më superiore në Ballkan... Në të arrdhmen ata do të luajnë në këtë vënd rolin që luajnë skocezët në Angli”.
Stefan Verkoviq: “Maqedonët e Maqedonisë jugperëndimore ishin të mendimit se janë pasardhës të maqedonëve të vjetër”. Me siguri e ka fjalën për torbeshët. Në lidhje me këtë, në gazetën “Hëna e re”të datës 15 tetor 1994, f. 6, thuhet: “Torbeshët të Miakës janë pasardhës të Lekës së Madh... janë popullsi autoktone ballkanike iliro-maqedonee thrakase”. Në gazetën “Dnevnik” të 6 marsit, 1997, thuhet: “Kisha ortodokse pravoslave maqedone nuk i pranon maqedonët islamizuar si etnikum të vet”.
Stojan Novakoviq: “Shqiptarët janë ilirë”.
Sulejman Kulçe: “Nga pellazgët kanë mbetur vetëm shqiptarët”.
Shatobriani: “Athina është vend shqiptar”.
Thomopulos: “Shqiptarët janë pasardhësit të vërtetë të pellazgëve”.
Ugo Foskoli: “Bijtë e atyre guximtarëve të vjetër (të shqipëtarëvet) i gjejmë në sulmet e Trojës, nën ushtrarinë e Aqiletit edhe nën Piron: ata iu derdhën mbretërisë së Romakëvet”. Po ata, shqiptarët, nën Filipin rrëmbyen lirinë e Greqisë: dhe nën Aleksandrin, zaptuan pjesën më të madhe të botës”.
Vasko Kostiq: “Trojanët dhe ilirët ishin popull i i njëjtë... Troja njihej edhe me emrin Ilij dhe ka të bëjë me ilirët”.
Virçov. Profesor dhe antropoll i njohur sllav: “Shqiptarët janë raca më superiore nga tërë popujt e Ballkanit. Në kabinetin e tij, më 1878, gjatë zhvillimit të Kongresit të Berlinit, duke folruar për racat e ndryshme të Ballkanit, kishte marrë tri kafka prej njeriu dhe para të pranishmëve, tha: “Janë kafka shqiptarësh të vrarë prej turqve... a nuk janë të bukura? A nuk janë madhështore? Ja pra, raca superiore mbi të gjitha të tjerat!”, dhe, siç thuhet në literaturën historike, e përkëdhelte me një ëmbëlsi entuziste kafkën që mbante ndër gjunj. Ai, pastaj tregonte modele kafkash malazez, boshnjake, dalmate, serbe, bullgare, turke, hungareze etj. Këto të fundit ai i tregonte me majën e këmbës, kurse ato të shqiptarëve me kujdes të madh.
Zhivojan Vinçiq. Në broshurën “Kështjella e Shkupit – Kalaja”, 1966, shkruan: “Në atë kohë në kalanë e Shkupit ka ekzistuar një lagje e vogël e dardanëve që në atë kohë ka qenë e mundur të jetë Skupi, i cili emër është i pastër me preardhje ilire. Ilirët janë një popull punëtor, kanë ndërtuar një kështjellë të lartë... Ne sot nuk kemi të dhëna shumë për ata (Ilirët) në Kala, mirëpo ato mund të fshihen në themelet e saj dhe bademet. Për këtë arsye këto mbesin si shumë të rëndësishme për vërtetimin e kësaj hipoteze” – thekson Vinçiq.
Ne sot po hedhim faren me emrin Bashkim,
Qe neser te korrim frutin me emrin Bashkim!

User avatar
Posts: 2058
Joined: Sun Jun 28, 2009 7:57 pm
Gender: Male
Location: Prishtinë (Prima Justiniana)

Re: Quota per shqiptaret.

Post #11 by ALBPelasgian » Sun Jul 05, 2009 6:13 pm

Të huaj që shkruajnë ose flasin për gjuhën shqipe

August Friedrich Pott. Gjuhën shqipe e identifikon me atë pellazgo-ilire.
August Scheicher. “Gjuha shqipe hyn në grupin e gjuhëve pellazge”.
Dimitar Canko: “Gjuha shqipe është vajzë e gjuhës pellazge dhe ilire”.
Dositej Obradoviq. Ministër i parë i Arsimit të Sërbisë: “Tashmë, unë mund të flisja shumë mirë shqip. Gjuha e tyre është e thjeshtë dhe mund të mësohet fare lehtë, kurse me shkronjat tona mund të shkruhet si të ishin bërë për të. Dhe, kështu, çdo ditë shënoja ndonjë bisedë dhe atë mësoja me zë... Gati dy vjetë më vonë në Veneci e kam njohur njëfarë prift Theodorin, mësues që kishte dhënë në shtyp diçka në gjuhën shqipe me shkronja greke”.
Eduard Shnejder: “Gjuha shqipe është “tingëllim më i pastër e më besnik i gjuhës pellazge”.
Gotffried Leibnitz. Gjuhëtar gjerman. Në v.1695 ka hetuar se gjuha shqipe quhej gjuhë themelore e kontinentit.
Ilija Strazhevski: “Gjuha shqipe më e vjetër në Ballkan”.
Lejbniht: “Gjuha shqipe ishte gjuhë themelore e kontinentit, gjuhë e ilirëve të vjetër”.
Man. Studiues i njohur anglez: “Gjuha shqipe rrjedh nga ajo e Jafetit (bir i Nuhit)”.
Mihail Eminesku: “Shqipja është gjuha më fleksibile në botë”.
Marin Soresku, shkenëtar rumun: “Shqipja është dëshmi e gjallë e qytetërimit të lashtë evropjan”.
Miran Alen. Shkrimtar turk me preardhje sllave, i shekullit XVII: “Banorët e Shkupit flasin shqip dhe janë katolikë e muslimanë me fe”.
Reinhold. Studiues gjerman: “Gjuha shqipe ka qenë edhe gjuhë e flotës greke”.
Shnaider: “Pellazgët janë një racë autoktone, më e hershme se periudha kuaternare... gjuha e tyre e ruajtur në një mënyrë pothuajse të paprekur, nuk do të ishte tjetër veçse shqipja e sotme”.
Xhorxh Fred Uiliams: “Gjuha shqipe është gjuha amtare e Lekës së Madh...”.

Të huaj që shkruajnë ose flasin për virtytet e larta të shqiptarëve, etnokulturën, trimërinë, etj

Ami Bue: “Shqiptarët janë njerëz më të bukur në Perandorinë osmane”.
B. Vranisheviq: Piktor nga Vojvodina: “Është mrekulli ta shohësh popullin trim luftëtar shqiptar... Ata nuk lodhen për pasuri e luks... gjithmonë janë të aramtosur, madje edhe gratë të cilat njihen nga shikimi i tyre krenar dhe të ecurit të sigurtë... Lumturinë nuk e kërkojnë te bukuria, por në kënaqësinë e tyre, të burrit të vet, të fëmijëve dhe popullit të tyre”.
Bajroni: “Shqiptarët me kostumet e tyre bëjnë një pejsazh më të mrekullueshëm në botë... Shqiptarët janë raca njerëzore më e bukur që ekziston, trima më të fortë se kështjellat e tyre”. Për dy nipërit e Ali Pashë Tepelenës, ka thënë: “Janë krijesa më të bukura që më ka zënë syri... Femra shqiptare vetëm njërit ja fal trupin dhe zemrën”.
Branton. Ky publicist, ka shkruar: “Shqiptarët ishin themeluesit e kalorësisë së lehtë (franceze – R.N.) dhe se me ushta të gjata (armë – R.N.) dhe me flamurkat në majat e tyre, e nisnin betejën, duke u sulur me vrul mes rreshtave të armikut dhe jepnin goditje duke krijuar pështjellim”. (“Fakti”, 3 nëntor, 2005 – Luan Rama)
Dekani: “Populli shqiptar është i shëndoshë, i durueshëm, i gjallë, me dinjitet dhe mjaft i ditur”.
Eriksoni: misionar amerikan: “Nuk ka popull më shpirtmirë e më të sjellshëm (gjentil) në Evropë se shqiptarët. Ata, përbëjnë një element të fuqishëm burrërie. Mblidhen me besnikët më të adhe dhe japin jetën për fjalën e dhënë”.
Fal Majeri “Shqiptarët me armë të vetme burrërinë dhe shpirtin luftarak, u rruajtën për 1000 vjet dhe arritën të mbijetojnë... Kryengritja greke e shek. XIX, që shpëtoi Greqinë nga zgjedha turke, qe vepër e shqiptarëve”.
Fransua Pukëveli: “Shqiptarët që mund të quhen shiitë të Perandorisë së Lindjes...janë plot entuziazëm për atdheun e tyre dhe për të flasin vetëm në superlativ... Nuk ia ndajnë kurrë sytë maleve të Epirit... Mbajnë mend mirë pavarësinë që e gëzonin”.
Gerard de Nerval: “Ngado që ishin shqiptarët shiheshin si luftëtarë kryenecë që nuk e përfillnin vdekjen”.
Gligor Përliçev: “Të gjithë shqiptarët janë zemërgjërë, mendjemprehtë dhe mirënjohës të mëdhenj; janë mikpritës dhe të besës si asnjë komb tjetër, të ndershëm, thellësisht liridashës dhe të patrembur në luftime…”.
Ibn Kemali. Historian osman: “Shqiptarët e ndezën zjarrin e luftës, morën në duart e tyre ushtat, të cilat u ngjanin gjarpërinjëve helmues, dhe qëndruan në grykat e shpellave. Ata luftuan deri në kohën e mbrëmjes... Kur lufta pushoi, ata porsi lumenj vërshuan mbi ushtrinë tonë dhe e thyen atë...”.
Jovan Haxhivasileviq. Më 1918 shkruante se shqiptarët e Dibrës kurrë nuk i kanë zbatuar urdhërat dhe reformat e sulltanit, pushtetit turk aty ka qenë vetëm formalisht.
Lamartini. “Nuk ka pendë as penel që mund të shprehë sakrificën heroike të banorëve (të Shqipërisë) në luftrat që kanë bërë kohëve të fundit, më shumë se askush tjetër, për çlirimin e Greqisë”. Ai për shqiptarët ka shkruar edhe këtë: “Ky komb e ky popull nuk merret nëpër këmbë… Kjo është toka e heronjëve të të gjithë kohrave… Homeri aty gjeti Akilin, Grekët Aleksandrin e Madh, Turqit Skenderbeun, njerës këta të së njejtës racë, të të njejtit gjak e të së njejtës gjini”.
M. Huacunthe Hecquard: “Në asnjë vend të botës femrat nuk janë më të respektuara dhe nuk ushtrojnë një veprimtari më të fuqishme se shqiptaret dhe se disa nëna shqiptare kanë përzënë prej shtëpisë bijt e vet, pasi ata ishin larguar nga fronti i luftës, ato i kishin kthyer në fushën e betejës”.
M. Ritton: “Gratë arvanitase janë më të pastra se gratë greke”.
Madam Senja. Greke, nënë e një poeti francez: “Vallja e njohur “hasapikos”, që kërcehej nga arvanitasit e konkretisht nga kasapët, “përbënte një rishfaqje skenash luftëtarësh të vjetër qysh nga epoka e Aleksandrit të Madh”.
Maksimilian Lambec: “Historia e vërtetë botërore do të shkruhet vetëm atëherë, kur në hartimin e saj do të marrin pjesë edhe shqiptarët”.
Marco Nese. Ky shkencëtar ose shkrimtar italian, në një vepër të vet, të 3 dhjetorit 2004, ka theksuar se pas kapitullimit të Italisë, më 8 shtator 1943, kur Gjermania e shpalli ushtrinë italiane për dezertore dhe vendosi ta dënojë me vdekje, 20.000 ushtarë italianë shpëtuan jetën duke u fshehur nëpër familjet shqiptare. “U veshën me kostume kombëtare vendase, mësuan ndonjë fjalë shqip, etj”
Marieta Vasilesku. Kjo rumune filoshqiptare, në një rast ka thënë se ka parë një ëmbëltor të Sharrit, shqiptar, i cili edhepse flente me hanxharën nën jastëk, ishte njeriu më besnik, më i ndershëm dhe më i guximshëm i Bukureshtit.
Michael Attaleiates. Kronist bizantin. Në v.1034, ka shkruar: “Arvanitët janë njëri nga popujt më të çuditshëm. Ata nuk i ka bindur Roma as katolicizmi, nuk e di se sa sukses do të kemi ne. Ata i mbahen ende origjinës së tyre pagane dhe nuk e braktisin vendin”.
Pallavçini. Ambasador në Stamboll: “Kryengritja e Shqipërisë së Veriut (më 1910), e çoi Turqinë në gjendje tejet kritike, jetë a vdekje për qeverinë turke”.
Pushkini: “Vetëm gjatë një beteje në Revolucionin rumun, mernin pjesë 700 shqiptarë”.
Rozher (1922): “Shqiptarët trajtojnë mikpritjen si një rit të shenjtë. Ata nuk dinë si ta falenderojnë mikun që e ka nderuar duke kaluar pragun e shtëpisë së tyre”.
Seneshali i Madh. Gjeneral i shquar nga Normandia, i shek. XVI: “Sllavët, janë të pamëshirshëm në luftë, vrasin këdo që arrijnë dhe nuk zënë asnjë rob lufte, ndaj edhe ne ua bëjmë njësoj. Sa për shqiptarët, ata kanë sjellje krejtësisht tjetër dhe sillen njerëzisht ndaj robërve të zënë... në ushtrinë e mbretit Luigj XII, ishte formuar një gradë prej 1200 shqiptarësh, të cilët treguan trimëri aq të shkëlqyer, sa që u bënë simbol i armatave franceze për afër një shekull të tërë. Kështu që, mbretërit e tjerë të Francës, për komandant të ushtrisë emëronin gjithënjë ndonjë shqiptar, siç ishte, fjala vjen, gjenerali Duka i Brisakut, etj.
Sreten Vukosavleviq. Deputet serb: “Lëvizja kaçake ka qënë një profesion fisnik dhe elegant me të cilin merreshin njerëz të guximshëm dhe të zot, të ndihmuar nga populli, prandaj edhe pushteti sërb nuk ua delte dot në krye”. Ndërsa, ministri i Punëve të Brendëshme, M. Vujiqiq, shton: “Shqiptarët e kanë patur traditë “kaçakllëkun”, sepse kanë dashur të jetojnë të lirë dhe të pavarur”. Kosta Novakoviq, thekson se “kaçakët janë njerëz që bëjnë kurban të gjitha: shtëpi, mall, katandi dhe marin malet ku formojnë çeta komitësh dhe luftojnë kundër barbarizmit të ushtrisë dhe policisë serbe”. Edhe Nushiqi, në mënyrë indirekte e arsyetonte Lëvizjen kaçake. Mosha Pijade, ka pranuar që kaçakët kanë luftuar kundër zgjedhës së rëndë serbe, që do të thotë e ka arsyetuar veprimin e tyre.
Stadtmuller: “Lufta greke për liri, nuk mund të mendohej pa elementin shqiptar”. (Sidomos, pa Ali Pashë Tepelenën, i cili e nxiti Kryengritjen e v. 1821, dhe pa të cilin edhe sikur të fillonte ajo kryengritje, “do shuhej qysh në djep” – thuhet në literaturën historike).
Tacit: “Ilirët janë një popull i fuqishëm, me sy të errët, të matur, guximtarë, kryelartë që nxjerr ushtarë të mirë”.
Timotheos: “Shqiptarët janë më luftarakët e botës”.
Tit Livi: “Romakët janë qytetëruar nga etruskët”. (toskët – R.N.)
Vuk Karaxhiq: “Ne Serbët duhet të marrim shembullin e shqiptarëve të cilët i përkasin - tri feve e konsiderojnë njëri tjetrin bashkëkombas dhe shqiptari musliman i vret 10 turq për një shqiptar të krishterë, ndërsa shqiptari katolik i vret 10 itlianë për një shqiptar musliman apo orthodoks dhe poashtu shqiptari orthodoks i vret 10 grekë për një shqiptar musliman ose katolik”. Përndryshe, Karaxhiqi ka treguar interesim për shqiptarët, siç ishte edhe botimi shqip i “Dhjatës së Re”, botuar në Korfuz më 1827. Mirëpo, objekti i interesimit të Vuk Karaxhiqit është edhe historia e shqiptarëve, sidomos periudha e Gjergj Kastriotit-Skënderbeut dhe personaliteti i tij. Librin “Jeta e Gjergj Kastriotit” e parapagoi për vete, për konsullin rus në Dubrovnik, si dhe për personalitetet e tjera të jetës letrare, historike e kulturore të Serbisë. Ai mblodhi edhe 13 këngë popullore shqipe të cilat në vitin 1830 ia dërgoi Jernej Kopitarit. Këto këngë u botuan në “Zbornik filoloshkih i lingvistçkih studija” më 1921, me titull “Arnautske pjesme” (“Këngë shqiptare”)”. Përndryshe, sipas dr. Jashar Rexhepagiqit, Vuku ka ditur pak edhe shqipen.
Xhorxh Fred Uiliams: “Nuk ka popull më shpirtmirë e më gjentil në Evropë se shqiptarët”.
Ne sot po hedhim faren me emrin Bashkim,
Qe neser te korrim frutin me emrin Bashkim!

User avatar
Posts: 2058
Joined: Sun Jun 28, 2009 7:57 pm
Gender: Male
Location: Prishtinë (Prima Justiniana)

Re: Quota per shqiptaret.

Post #12 by ALBPelasgian » Sun Jul 05, 2009 6:14 pm

4. Të huaj që shkruajnë ose flasin për personalitetet puro- shqiptare

Dr. Aleksandar Stojanovski. Ky historian maqedonas i hedh poshtë të gjitha tezat e lansuara paushale të dr. Petar Popovskit, lidhur me origjinën e Skënderbeut, duke e quajtur veprimin e tij si “shovinizëm dhe racizëm i hapur”. Gane Todorovski: “Skënderbeu ishte djalë shqiptari”. Tome Serafimovski: “Personaliteti i Skënderbeut paraqitet një hero i pakrahasueshëm autentik shqiptar”. Nikolla Vuliq: “Deri në fund të shek. XIX, d.m.th., deri atëherë kurë historianët serbë filluan të intere­sohen për historinë shqiptare, nuk kishte asnjë dyshim të vogël për preardhjen shqiptare të Skënde­rbeut”.
Anvar El Sadat: “Periudha e Mehmet Ali Pashës është më e ndritura në historinë e Egjiptit” dhe, “sikur paraardhësit e tij të vahdonin me të njëjtën tempo, Egjipti sot do të ishte diçka tjetër”.
Artur Vajgal, për gjarpërin e Olimpisë: “Një natë Filipi II u tmerrua kur e pa të shoqen-Olimpinë me një gjarpër në shtrat. “Dhe kjo-thotë Plutarhu-më tepër se çdo gjë tjetër i dha fund dashurisë së tij me Olimpinë”. Që atë ditë ai çdo natë përmes të një zbrasdësire të derës shikonte në dhomën e saj, a vallë e kishte gjarpërin në shtrat ose jo, duke e parafytyruar si dashnor të saj. Në të vërtetë, sipas Plutarhut, një herë ai e pa të shoqen duke u rrokur me gjarprin në mënyrë mjaft të dyshimtë dhe disa vjet më vonë, kur e humbi njërin sy në luftë, thuhej se i kishte ngjarë kjo fatkeqësi sepse kishte parë atë ç’ka deri atëherë nuk i lejohej asnjë njeriu të vdekshëm”.
Aurel Viktori. Dietar i shek. IV: “Pirro epiroti është me preardhje prej Akilit, nga e ëma, dhe e Herakliut (djali i Zeusit), nga i ati”. Emri Pirro, ka të bëjë me fjalën shqipe i epërm, në kuptim, i sipërm, i lartë etj. Për të ekziston shënimi i Plutarkut se: “Pas fitores së bujshme që korri Pirroja kundër maqedonëve, epirotët e përshëndetën me mbiemrin “shqiponjë”. Ai u përgjegj: “Është merita juaj që unë jam shqiponjë, dhe si të mos jem kur ju me armët tuaja më keni ngritur lart me krahë të shpejta?”. Pra, këtu e ka gjenezën flamuri ynë kombëtar.
Bill Klintoni. Ky personalite i shquar, i cili në v.1999 urdhëroi akcionin ushtarak për largimin e forcave nga Kosova, pas mbarimit të luftës, në një rast, Gonxhe Bojaxhiut, i kishte thënë: “Nënë, ndjehem krenar dhe i çliruar në shpirt, që Zoti na ndihmoi dhe ta çova në vend amanetin! Tashmë populli yt në Kosovë është i lirë dhe po ndërton demokracinë”.
Bob Stewart. Kolonel, ish­komandant i forcave britanike në kuadër të UNPROFOR-it në Bosnjë. Në një rast, ka thënë: “Adem Jashari, me strategjinë e tij, na ka bërë që të lëvizim nga vendi dhe të mbetemi me gojëhapur. Ai pati sukses që t’i fokusonte Tensioned që ekzistonin në Kosovë. Ky moment mua personalisht më ka shtyrë që të bëj presionin për t’u bërë diçka shpejt”.
C. Gane, për Elena Gjikën: “Elena Gjika kishte pikëpamje liberale, e ndodhur nën ndikimin e ideve revolucionare të vitit 1848 në Francë, Itali, Rumani e në vende të tjera. Ndërhynte në debatet politike të salloneve, duke mbrojtur çështjen kombëtare dhe, jo rrallë herë e kishin këshilluar që të mos shprehte pikë pamjet e veta, këshillë të cilën nuk ka dashur ta respektoj. C. Gane përshkruan edhe vuajtjet nëpër të cilat ka kaluar Elena Gjika: “Një ditë ajo u thirr në prefekturë. Aty, ministri i policisë, edhe ai princ, e pret me respekt të thellë, si midis njerëzve të së njejtës shkallë sociale dhe aristokrate. Pas një qortimi të shkurtër, mondan e plot mirësjellje, zotëria e tij e luti që të ketë mirësinë të hyjë në dhomën aty pranë. Madje e çon vetë deri te praku i portës, të cilën e mbyll pasi ajo futet mbrenda. Princesha Masalski gjendet papritur në një dhomë të vogël, të pa mobiluar dhe të errët, në cepin e së cilës ishte vetëm një kanape. Qëndroi një moment në këmbë afër derës, duke pyetur veten se çfar duhet të bënte. Duke pritur atë që duhet të ndodhte, ajo shkon të ulet në kanape. Por, kur arrin në mes të dhomës, ndjen se toka i hapet nën këmbë dhe po fundosej në një boshllëk. Ishte hapur parketi dhe princesha kishte shkarë poshtë, duke u varur nëpër ca dërrasa, me pjesën e sipërme të trupit në dhomën e sipërme dhe me pjesën e poshtme në dhomën nën të. Pastaj, papritmas ndjen se dikush i ngre fustanin dhe përkëdhel... Kamzhiku rus i administratës cariste, rrahje! Dhjetë, pesëmbëdhjetë, njëzet goditje mbi lëkurën e saj të bardhë prej aristokrateje…”. Autori i lartpërmendur, më pas vazhdon: “Ministri i policisë hap derën, e fton në dhomën ngjiutr, duke e lutur që të mos zemërohej me çka kishte ndodhur. Oh! Gjithçka ndodhi pa dëshirën e tij, për shkak të një urdhëri nga lart. Duke u përulur me respekt, i puth dorën dhe e përcjell përsëri deri tek porta e daljes: Por, “Ju lutem”-i thotë ai në momentin e ndarjes “politika nuk duhet t’ju interesojë”. Pas kësaj ngjarjeje, Elena Gjika e kupton se nuk mund të mbijetojë në Oborrin Carist dhe të largohet përfundimisht nga Rusia me familjen që kishte nga kjo martesë. Ajo nuk kërkoi divorc, duke mbetur Kolcov-Masalski, por iu imponua botës kulturore jo me emrin princor, por me emrin letrar Dora D’Istria, emër me të cilin u bë e famshme.
Charlote A. Graham, për vdekjen e faik Konicës: “Z. Konica kërkoi që t’i telefonoj Dr. Robert Oden, mjekut dhe mikut të tij të madh. Mjeku arriti shumë shpejt. Faik Bej Konica, u përmend përsëri diku nga ora nëntë e pesëdhjetë. Më kërkoi dhe foli pak. Humbi në kllapi dhe hera e fundit kur u përmend ishte më vonë. Kishte nevojë për një gotë ujë, por iu të presë. Ai sikur u pajtua dhe e këtheu kokën. Kjo ishte njëherazi edhe hera e fundit që bisedova me z. Konica. Rreth orës 11:45, Faik Beu akoma merrte frymë dhe, dukej në rregul”. Më vonë, gjendja e Faik Konicës u keqësua tepër. Mikesha e lartpërmendur e këtij patrioti shqiptar, kujtohet: “Sytë i kishte të hapur, të shtrënguar dhe nuk lëviznin. i telefonova Dr. Odenit, i cili më këshilloi të provoj ta lëviz dorën e tij. Bëra ashtu siç më këshilloi mjeku dhe i raportova se nuk ka ndonjë ndryshim dhe se duart i ka të ftohura. Mjeku tha se se do të vinte shpejt. Nuk vonoi shumë dhe arriti. Nuk pati nevojë për ta ekzaminuar gjatë dhe, më tha se Faik Beu, miku i tij dhe i imi kishte vdekur në të gdhirë në gjumë”.
Dervish Pasha, për Abdyl Frashërin: “Abdyl Frashëri, përveç në Toskëri, është i lidhur edhe në Krujë me shehun e bektashinjëve, Baba Hysenë, i cili nxit popullsinë që të bëjë trazira dhe kryengritje kundër pushteti osman. Prandaj, sipas Dervish Pashës duhej menjëherë të internohet Abdyli, Baba Hyseni si dhe Esat Pasha nga Tetova. Në një raport tjetër, i njëjti zyrtar turk tregon se si Abdyl Frashëri gjindej i burgosur në Kalanë e Prizrenit dhe se duhej të refuzohet kërkesa e bashkëshortes së tij për lirimin e të shoqit, sepse ai vazhdimisht ka kërkuar dhe ka luftuar për autonominë e Shqipërisë, si fillim dhe më vonë pavarësinë e plotë të saj. Nga burgu, Abdyli mund të dalë, sipas Dervish Pashës, vetëm nëse pendohet, por me kusht që pastaj të internohet me gjithë familje në shkretëtirat e Anadollit, me qëllim që të izolohet nga populli i vet dhe këmba e tij kurrë mos shkelë në Rumeli”.
E. Spanser: “Skënderbeu është një nga njerëzit më të mëdhenjë në botë”.
Edvin Jasques: “Teuta vrau një nga ambasadorët e Romës, jo për shkak të ndalimit të piraterisë ilire por për shkak se ambasadori në fjalë kishte folur pa respekt ndaj saj”.
Egil Arvik, sekretar i Komitetit Nobëll për Paqë, për Gonxhe Bojaxhiun: “Ajo na ka dëshmuar se çka do të thotë altruizmi, dashuria për të varfër, vepra më e lartë dhe më bujare njerzore, dashuria që spret asgjë, që beson çdo gjë”.
Fisheri për Ahmet Zogun: “Shpallja e mbretërisë ishte një veprim i zgjuar, pasi kjo formë regjimi i përshtatej regjimeve mbretërore që e rrethonin Shqipërinë dhe në ndërkohë, ishte forma më e mirë për të mbajtur Shqipërinë të Bashkuar”.
Geralldina për Ahmet Zogun: “Mbreti Zog im shoq i dashur, qe një personalitet shumë i dalluar. Ai lidhi një grup fisesh të ndara, në një mbretëri të bashkuar, në një shtet të vetëm. Ai më tepër se kushdo tjetër, krijoi Shqipërinë moderne dhe i dha asaj Kodin Civil, më të përparuar të Evropës Lindore. Ai pajisi vendin e tij me shkolla dhe spitale. I mungonte vëtm koha ta kishte shpënë shumë përpara vendin dhe popullin e tij e ta bënte të lumtur. Këtë kohë, një diktator fashist dhe lufta botërore ia rrëmbyen nga duart. Në muajt e parë të 1961-shit, në një cast mbeti vendosi të shkojë në Paris, për t’u takuar me presidentin De Gaulle dhe me disa miq të tij të vjetër. Ky udhëtim i bëri keq dhe u sëmurë kaq shumë sa që e çova në spital, ku edhe vdiq”.
Indira Gandi: “Para Nënës Tereze, ne të gjithë e ndjejmë veten të vegjël, turpërohemi para vetvetes…”.
Ismail Habib, për Riza Tefikun e Dibrës: “Shumë merita letrare, mjekësore, filozofike, kulturore, poetike, folklorike, politike, diplomatike, psikosociale, historike, botë­kupti­more, elo­kuente…etj. Gjithë këto cilësi, të ishte e mundur të përziheshin në një kazan, do të dilte vetëm një aliazh: poezia lirike popullore e nivelit të lartë e Riza Tefikut”.
J. Falmajer: “Skënderbeu është një nga kryeluftëtarët më të mbarë, më fatbardhë dhe më të mëdhenj të botës”. Ky, hedh poshtë tezën e Nikolas Georgios Nikokles, se shqiptarët kanë origjinë nga Kaukazi.
John Sannes (Kryetar i Komisionit, i cili i dha shpërblimin Nobël për Paqë Nënë Terezës, në Osllo të Norvegjisë, më 10.12.1979): “Nënë Tereza, dhe motrat e saj janë: jetë në varfëri të plotë, punë tejet e vështirë ditenatë, një jetë kushtuar Zotit dhe njeriut që vuan”.
Jozep Roth për Ahmet Zogun: “Ahmet Zogu është më i ri se presidentët e republikave evropiane, sapo i ka kaluar të tridhjetat, megjithatë, ka një të kaluar të rrëmbyer e më të pasur se qindra evropianë të moshës së tij. Është një burrë i gjatë, imponues dhe bjond… Është pasardhës i një gjinie fisnikësh shqiptarë, sundues qysh në shekullin e shtatëmbëdhjetë dhe ndoshta më pare… ky burrë shteti i ri, që deri më tani nënshtroi tre kryengritje, i veshur me një uniformë gjenerali të prerë mirë, me një shpërblim të madh, në një rezistencë aristokratike për nivelin shqiptar, për ne (gjermanët-R.N) nivel i mesëm, i rrethuar nga garda e tij”. Në fund, reportazhin e mbyll me këto fjalë se Ahmet Zogut nuk i zemërohen për vrasjet që ia varin në qafë, po për shumat që ai mer. Por, nëse nuk i merrte ai, kështu do t’i merrnin të tjerët, që i meritojnë akoma më pak: kasta e lartë, e vogël por e dhjamosur e shushunjave, nëpunësit turq, ndërmjetësuesit korrupt të korru­psioneve. Ahmet Zogu mund të jetë nesër president, pasnesër mund të jetë një hiç dhe po qe se nuk do të qeverisë ai, në vendin e tij ulet dikush tjetër, që shumë pak dallon prej tij”.
Karl Treimer: “Skënderbeu është një hero kombëtar, në të vërtetë ndërko­mbëtar, është një mbrojtës i suksesëshëm i Evropës... kombi shqiptar është stërnipi ilirian. Ky intelekt e ky shpirt janë trashëguar prej ilirëve të moçëm, që e kanë mbajtur dhe e kanë shpëtuar jo vetëm Perandorinë Romake, por edhe atë Osmane, madje shqiptarët edhe në parahistori ishin kulmi i kulturës evropiane”.
L. Untermejer. Kritik i shquar amerikan: “Zërin e Aleksandër Moisiut njeriu e ka gjithnjë në vesh. I butë dhe përkëdhelës. Moisiu, ky belkantist i teatrit, diti t’ia sjellë këtë zë skenës gjermane” etj.
Lucari. Kronist i dalluar nga Raguza, në vitin 1605 ka shkruar: Vendlindja e Kastriotëve, është Hasi i Prizrenit”.
M. Guin: “Ali Pashë Tepelena, shpesh herë bëhej dhelpër e gjithmonë mbetej luan”.
M. Sabu: “Fama e Mehmet Ali Pashë Kavallës pushtoi botën, ndërsa dera e mbretërve të Egjiptit mbeti nga gjaku i tij gjer tek i fundit prej mbretërve të Egjiptit, Farukut”.
Marçin Bjelsi: “Skënderbeu, princ shqiptar i Maqedonisë”.
Margaret Macmillan: “Esat Pashë Toptani, që nuk njihte asnjë gjuhë të Evropës, a njihte vlerën të të gjitha monedhave evropiane”, duke aluduar në gjysëm milon franga ari që duhej t’i merrte nga knjazi Nikolla i Malit të Zi, për dorëzimin e Shkodrës shtetit në fjalë”.
Marksi. “Egjipti nën udhëheqjen e Mehmet Aliut ishte vendi më i gjallë në tërë Perandorinë osmane”.
Mehmeti II. Me rastin e vdekjes së Skenderbeut, ka thënë: “Një luan të këtillë nuk do të lindë dheu kurrë” dhe se “Tani Evropa dhe Azia janë të miat. Mjerë krishtenimi, se i humbi shpata dhe mburoja”.
Millan Shuflaj: “Skënderbeu ishte gjenerali më i madh në botë”.
Millovan Gjillas, për vrasjen e Isa Boletinit: “Isa Boletini ishte vrarë. Por kishte luftuar trimërisht, bile për një kohë të gjatë pavarësisht se kishte mbetur i vetëm në rrugë të madhe. Ashtu i plagosur ishte ngritur në gjunjë dhe sado që nuk kishte fuqi për ta mbajtur pushkën qëllonte me revole që të paktën të vriste ndonjërin prej armiqve para se të jepte shpirt. Babai im ishte turur me vrap drejt tij dhe shqiptari i pamposhtur e kishte kaluar revolen në dorë të majtë, por nuk kishte pasur kohë të hapte zjarr. Një ushtar e kishte vënë në shenjë dhe Isa kishte rënë përdhe. Babai ishte afruar me vrap dhe Isa e kishte shikuar me sytë e tij të mëdhenj e të përgjakur, kishte thënë diçka në gjuhën e tij amtare dhe në atë çast kishte dhënë shpirt. Babai e kishte marrë mauzerin e tij të gjatë me dorezë të stolisur argjendi dhe e kishte ruajtur si kujtimin më të shtrenjtë. Për çudi edhe ne fëmijëve na vinte keq dhe ndjenim hidhërim dhe kishim mbajtur zi për Isa Boletinin. Edhe babait i vinte keq, megjithëse ai ishte krenar që ishte vrarë prej grupit të tij. Ky ishte një pikëllim i veçantë, ishte më tepër një admirim për një hero sypatrembur të Shqipërisë, që kishte luftuar deri në fund në një fushë të zhveshur në mes të rrugës së madhe, pa iu lutur kurrkujt dhe pa falur kurrkend, ashtu drejt në këmbë i pa mbrojtur...”.
Nathaly Cleyer për Ali Pashë Tepelenën: “Mendohet të ketë qenë bektashi, me prejardhje nga Sheik Mimi (Shehmimi) i Krujës dhe të ketë qenë njëkohësisht përgjegjës për përhapjen e Urdhërit Bektashi të dervishëve ndër shqiptarët… Ali Pashë Tepelena, ka qenë tolerant ndaj të krishterëve”, gjë që ishte karakte­ristike për bektashinjtë, dhe se ka ngritur ose ndihmuar mjaft objekte bektashiane. Thuhet gjithashtu, ai ka mbajtur kapelë bektashiane, kurse mbi pllakën e varrit të tij, ka patur një tyxh bektashian.
Nexhip P. Alpan: Për Sami Frashërin ka shkruar: “Në jetën e tij 54 vjeçare, ka hartuar e botuar 54 vepra letrare, gjuhësore, kulturore turqisht, nja dhjetë, të tjera shqip. Sami Frashëri në botën shqiptare njihet edhe për alfabetin e gjuhës shqipe (1879) Gramatika e gjuhës shqipe (1886), Shqipëria ç’ka qenë ç’është dhe ç’do të bëhet? (1899)… etj. Samiu në letërsinë moderne turke është i pari që botoi turqisht romanin “Dashuria e Telatit me Fitneten”, Stamboll 1873. Mund të thuhet se teknologjia ka filluar me Sami Frashërin. Fjalorin turqisht-turqisht është i pari që guxoi ta botojë me titullin turqisht “Kamus-u Turki”: (Fjalori turqisht, fjalori i turqishtes) se Pallati Osman nuk lejonte të thuhej “turk” e “turqi”. Sami Frashëri u bënte të ditur turqve se, fjala “osman-otoman-osmanlli” nuk përfshin as gjuhën, as kulturën turke dhe as Turqinë vetë… “Osmanli” është titull i një dinastie familjare perandorake…” shkruante Sami Frashëri. Prandaj, deri më 1902 as një letrar, linguist, shkrimtar turko-osman nuk shkruante dhe botonte dot për shembull “shteti turk, atdheu turk, gjuha turke, letërsia turke… Sami Frashëri është i pari që turkun e shpëtoi nga përbuzja shekullore dhe atij i dha nderin, virtytin e madh që e meritonte… Sami Frashëri njihet si babai i teknologjisë moderne dhe jeton në shpirtin e turqve intelektualë…”.
Pali II,për Gonxhe Bojaxhiun: “Nuk ka asnjë dyshim se Lumturura e sotme ka qenë një nga misionaret më të mëdha të shekullit XX. Me anë të kësaj gruaje të thjeshtë, që vjen nga një prej zonave më të varfëra të Evropës, Zoti na ka treguar një rrugë për të shfaqur idetë e tij në botë jo përmes predikimit, por me anë të gjesteve të përditshme të dashurisë kundrejt të varfërve. Misionare në një kuptim më universal të fjalës, atë të mirësisë pa kufi dhe pa përjashtime, pa preferenca përballë më të braktisurve...” .
Papa Pali VI: “Skënderbeu asht pinjolli famëmadh”.
Paolo Montegazza: “Elena Gjika është, ndoshta e vetmja femër që i ka gjykuar drejt motrat e saja... Ke përballë teje një zemër gruaje që ndjen të gjitha rrahjet e ndjenjave, ke përballë teje një mendimtare që analizon dhe gjykon me drejtësi”.
Papa Wojtyla: “Falë dashurisë së jashtëzakonshme ndaj kësaj shenjtëreshe të gjallë në mesin tonë, menjëherë mbas popullit tim polak, thellë në zemër e kam popullin shqiptar, që është një popull i madh, sepse nuk mund të jetë i vogël një komb që botës ia ka dhuruar shenjtëreshën e madhe-Nënë Tereza”.
R. A. Fontana, për vrasjen e Mulla Zekës: “Mulla Zeka, duke shkuar për në shtëpi, me dy shoqërues të vet, papritmas e takoi Zajm Efendiu, i cili qe i shoqëruar nga dy mylazim (toger). Aty ishin edhe tre të tjerë, të shtrirë në tokë. Zajmi shtiu disa herë në Mulla Zekën, e ky ra i vdekur për tokë. Dy shoqërues besnikë të Mulla Zekës shtënë me zjarrë, duke e plagosur Adem Zajmin në trup dhe njërin nga shoqëruesit e tij në këmbë. Njëri nga ata shtiu poshtë, kurse Zajmi dhe miqtë e tij ikën duke u strehuar në kullë të tij, brenda në qytet”.
Robert Austin: “Ideja e shqiptarëve të Amerikës që t’i ngrenë monument heroit të tyre kombëtar, është e shkëlqyer, sepse Skënderbeu është hero jo vetëm i shqiptarëve, por edhe i Ballkanit dhe Evropës, dhe se me qëndresën e tij ai ndikoi në mbarë histoinë botërore”. Përndryshe, Marin Barleti ka shkruar: “me praninë e Skënderbeut mund të ngjallen edhe të vdekurit”, kurse Frank Bardhi: “do të ishte më lehtë t’i shkëpute Herkulit nga duart topuzin se sa të fshije nga zemrat e vegjëlisë dashurinë për Skënderbeun”.
Roberto Moroko de la Roka, për zonjë Bllomshin. Ky publicist, në librin e vet, Kombësia dhe feja në Shqipëri, 1920-1944, Tiranë 1994, f.29, prezenton edhe këtë shënim interesant nga viti 1923. “Në mbrëmjen e vitit të ri pranë legatës amerikane ndodhi një fenomen i denjë për t’u shënuar. Gruaja e parë muslimane në Shqipëri u hodh në një dancë publike. Zonja Bllomshi, bashkëshortja e bukur e një deputeti, dhe motra e saj, kërcyen, pa perçe dhe me fustane të shkurtëra… me pasion dhe hov, edhe pas fillimit të vitit të ri. Shqiptarët e moshuar ishin të skandalizuar dhe dukeshin të plagosur përbrenda. Atyre u dukej s’e skishte më asgjë të shenjtë në tokë, dhe u ngjallte mornica parashikimi i një Shqipërie të ardhshme me vallzime dhe kapele, fudbol dhe poker…”.
Ronald Regan (ish president i SHBA-së): “S’është e mundëshme të jesh në praninë e një personaliteti, siç është Nënë Tereza, dhe të mos jesh optimist. E kemi dëgjuar dhe vështruar në heshtje, me vëmendje dhe dashuri, si heroinë të kohës sonë”.
Rose Wilder Lane: “Unë u futa në zyrën e Ahmet Beut e përgatitur të shkëmbej format e përpunuara të kortezisë së malit dhe të shoh Ahmetin. Asgjë më tepër. Zyra ishte e zhveshur. Nuk kishte mobilje të rënda, po kështu as qilima. Aty ishte një dysheme e ftohtë, muret bosh, një tavolinë druri e palyer dhe Ahmeti. Ai ishte i mprehtë, depërtues, energjik, kontrollonte mjaft mirë veten e tij dhe imponues. Kjo ishte përshtypja e parë. Përshtypja e dytë ishte se ai ishte burri i veshur më mirë, në një këndvështrim europian, që kisha parë ndonjëherë. Ishte veshur si ndonjë biznesmen i sukseshëm amerikan, i cili i jepte kartabianke një rrobaqepësi të mirë dhe nuk interesohej më për veshjen. Ai u ngrit dhe më tha: “tungjatjeta” dhe ndërsa tha këtë më pa mua ashtu si një shkencëtar shikon në gypin e mikroskopit. Pastaj më ofroi një karrike, u ul dhe shtoi: “A mund të jem në shërbimin tuaj zonjë?” U shokova aq shumë sa m’u errësua mendja. Pastaj i thashë se doja të vizitoja Matin dhe Mirditën. Ahmeti më ofroi një cigare dhe ma ndezi atë, ndërsa mendja ime u mobilizua mjaft pasi pashë se ai kërkonte kohë për të dhënë përgjigjen e tij. Sytë tanë u takuan kur e falënderova për cigaren dhe pashë se ai e kishte kuptuar që unë e dija pse ai ishte hezituar. Në ato çaste m’u duk vetja idiote dhe u përpoqa ta ndërroj temën e bisedimit. Por ai tha: “Tani Shqipëria po kalon një kohë të vështirë zonjë. Unë nuk mund t’u them juve nëse mund të shkoni në male apo jo. Nuk mund të diskutoj me ju sot për vështirësitë tona. Pas dhjetë ditësh ato do të mbyllen. Unë do t’u kërkoj të prisni dhjetë ditë, ndoshta më pak, sigurisht jo më shumë se dhjetë ditë. Pastaj, nëse ju do të vini të më takoni përsëri, atëherë do t’u tregoj gjithçka që dëshironi të dini. Nëse është e mundur që ju të shkoni në male, sigurisht do të shkoni si mike e qeverisë shqiptare”. Libri i saj për Shqipërinë, “The Peaks of Shala” (Majat e Shales), brenda pak kohëve u ribotua tri herë në Angli, Francë dhe Amerikë. Shtypi i kohës, ai amerikan dhe anglez e përcolli veprën me tituj si “Një shkrimtare amerikane thotë se mendja e shqiptarëve kur të zhvillohet do të bëjë çudira”, “Rose W, Lane i tregon botës fisnikërinë e shqiptarëve”, etj.
Sotiriu, për vrasjen e Hasan Prishtinës. Në literaturën historike, thuhet: “Hasan Prishtina, i mposhtur nga plagët, u dërguar ndërkohë në Spitalin Popullor, ku trupit të tij iu bë autopsia. Në orën 2:50 min. pasdite oficeri Sotiriu nisi hetimet me përkthyes, pyeti vrasësin (Ibrahim Çelo-R.N.) nëse e njeh gjuhën greke, ai u përgjigj se i njeh gjuhën shqipe, frënge dhe gjuhën turke. Vrasësi nënvizoi se akti i tij u dedikohet motiveve politike. Ndërkaq pretendoi se ish-kryeministri i atdheut të tij ishte komit dhe bashkëpunonte me komitetin bullgaromaqedonas me qëllim që të vrisnin mbretin e Shqipërisë Ahmet Zogun. Planet, thotë atentatori, m’i tregoi Hasan Prishtina përpara 15 ditëve, kur po vinim prej Vjene dhe më bënte presion që të bëhesha unë kryetar i bandës komite dhe të shkoja në Tiranë ku të vrisja mbretin Ahmet Zogun. Prishtina, vijon vrasësi, më premtoi shpërblim mujor dhe një shpërblim dhurate mbas aktit të vrasjes, por unë kundërshtova këto propozime të tij, sepse jam pro regjimit të mbretit Ahmet Zogu dhe nuk dëshiroja të bëhesha vegël e Hasan Prishtinës, të cilin në Shqipëri e quajnë tradhëtar...”.
Suetoni. Historian romak i shekullit I-II: “Lufta ilire e udhëhqur nga Batoja kundër Romakëve në vitet 6-9 ka qënë më e tmerrshme se lufta e Kartagjinës”.
Tatiana. Vajzë e Tolstoit: “Ta shikosh Aleksandër Moisiun është gjëja më e madhe që taetri mund të të ofrojë një gjë të tillë”.
Vançe Stojçev: “Më 15 maj, 1922, ishte nënshkruar protokol për bashkëounim midis VMRO-së dhe Komitetit shqiptar, përmes të cilit, Maqedonia Perëndimore ishte shpallur për territor shqiptar dhe se kjo shihet nga letra e Todor Aleksandrovit, dërguar Komitetit Qëndror të VMRO-së me të cilën kërkohej nga çetat e Regionit Revolucionar të Manastirit që t’i përmbahen vendimit të lartpërmendur, përndryshe pason dënimi me vdekje” - shkruan historiani i lartpërmendur dhe shton se protokolin në fjalë e kishin nënshkruar profesori shqiptar Bedri Pejani, në emër të Komitetit të Kosovës dhe gjeneral Aleksandër Protogerov, në emër të VMRO-së”.
Viktor Hugo: “Nëse ka një kolos që mund të krahasohet me Bonapartin ku njeri gjenial është Mehmet Ali Pasha, ai qendron krah tij ashtu siç rri tigri përballë luanit, si skifteri përballë shqiponjës...”. Përndryshe, Mehmet Ali Pasha, shqiptar nga Kavalla, është themelues i Egjiptit të Ri, modern.
Vollteri: “Sikur Skënderbeu ta mbronte Stambollin, turqit kurrë nuk do mundnin të hynin në të”.
Xhenaro Françones: “Mbreti shqiptar, Gjergj Kastrioti Skënderbeu, duke qenë një mbrojtës i famshëm dhe i përkushtuar i Evropës, ka të drejtën morale të quhet edhe një nga pionerët e hershëm të saj”.
Xhulian Emeri (Julian Ameru). Agjent britanik, pranë Shtabit të Abaz Kupit. Në një rast ka thënë ose ka shkruar se Abaz Kupi, kryetar i zogistëve “përdorte gjermanët për të shkatëruar komunistët”.
Last edited by ALBPelasgian on Sun Jul 05, 2009 6:44 pm, edited 1 time in total.
Ne sot po hedhim faren me emrin Bashkim,
Qe neser te korrim frutin me emrin Bashkim!

User avatar
Posts: 2058
Joined: Sun Jun 28, 2009 7:57 pm
Gender: Male
Location: Prishtinë (Prima Justiniana)

Re: Quota per shqiptaret.

Post #13 by ALBPelasgian » Sun Jul 05, 2009 6:17 pm

Të tjerët që shkruajnë ose flasin për figura historike
të huaja me origjinë shqiptare

A. Vasilev. Bizantolog i shquar: “Justinijani I ka patur origjinë shqiptare”.
Adolf Thiers. President francez: “Napoleon Bonaparta ka qenë me origjinë arbëreshe”.
Aleksandër Donski. Lekën e Madh dhe Samoilin, mbretin e parë të Maqedonisë sllave, i nxjerr të një gjaku me Justinijanin. Dhe, meqënëse ky i fundit ka origjinë ilire, autori në fjalë, pa dashur pranon origjinën ilire të dy të tjerëve. Ai, sa për kuriozitet, nga origjina e Samoilit i nxjerr edhe mjaft kryetarë të Amerikës, duke filluar nga Vashingtoni e deri te Xhorxh Bushi. Nëse, eventualisht teza e tij vërtetohet, atëherë del se kryetarët e lartpërmendur i takojnë gjakut tonë! Kjo nuk duhet të na habitë, dhe, ndoshta nuk është gjë e rastit që Villsoni shpëtoi Shqipërinë, Klintoni Kosovën, kurse Bushi u prit në mënyrë madhështore në Shqipëri dhe populli shqiptar konsiderohet si një ndër më pro-amerikanët në botë.
Aristokseni: “Pitagora i shek. VI, para Krishtit, ishte djalë i një etrusku (toske – ilir-R.N.). Të njëjtën e vërteton edhe shkencëtari Teopompu, në një shkrim të vet.
Edit Durham: “Leka i Madh, pa dyshim ishte shqiptar....”.
Finleu: “Leka i Madh ka folur në një dialekt të vjetër shqiptar “. Ndërsa, Robert D’Angely, thekson: “Generalëve të vet, Leka, iu drejtua në gjuhën amtare, pellazge ose shqipe”. Ekspertët e CIA-s kanë konstatuar se Leka i Madh dhe Maqedënt e Vjetër ishin ilirë.
Jovan Pavllovski: “Naumi dhe Klementi erdhën në tokat ilire dhe lihnide”. Për Lihnidën thuhet se ka të bëjë me fjalën shqipe ndrit, aludim ndaj shkronjave të sjella nga Kadmi ilir. Disa autorë maqedonas Qirilin dhe Metodiun, Klementin dhe Naumin i quajnë Maqedonë të Vjetër, ndërsa disa autorë shqiptarë i konsiderojnë për iliro-shqiptarë.
Laonik Halkokondili: “Car Dushani, Knez Llazari dhe i biri ishin triballë – shqiptarë, skizmatikë”.
Lamartini. Tre shqiptarët e Revolucionit grek të vitit 1821, Marko Boçarin, Odhiseun dhe Konstadin Konarin e konsideron për gjysmë perëndi.
Ljubomir Domazetoviq: “Odiseu ishte ilir… Në luftën e Trojës luftonin fiset ilire midis tyr”.
Mathieu Aref. Studiues egjiptian: “Qemal Ataturku dhe Habib Burgiba, nënat i kanë patur shqiptare”. Ndërsa, për Pikason, shkruan se: “Ka të ngjarë... që stërgjyshët e tij të kenë qenë shqiptarë me zanafile nga Azia e Vogël Perëndimore”.
Mihail Kovaçev. Prezenton legendën sipas të cilës Samoili ka preardhje nga dinastia e Justinijanit I (pra ilir-R.N.). Në favor të kësaj teze shkon edhe shënimi se Ermenët kanë preardhje nga Leka i Madh, e Samoilli, siç dihet ishte Ermen.
Paskal Kintz. President i Shoqatës Ndërkombëtare të Toksikologëve të Mjeksisë: “Napoleoon Bonaparta është helmuar me arsenik”.
Robert D’Angely. Ku studiues francez, përveç Homerin dhe Lekën e Madh, edhe Garibaldin dhe Napoleonin, i paraqet si iliro-shqiptarë.
Sime Pandovski: “Filipi II, baba i Lekës së Madh, ka lindur në Krujë”.
Prof. Dr. Tashko Bellçev. Për ta paraqitur Jezu Krishtin si stërgjysh të maqedonëve të sotëm, shkruan se ai ka origjinën e venetëve, të cilët i nxjerr si stërgjysh të sllavëve, duke mos editur se venetët janë ilirë, gjë që, pa dashur, edhe ai e vërteton kur thotë se nga venetët kanë dalë dardanët, e këta, siç dihet, janë ilirë, gjë që poashtu edhe vet ai vërteton, kur thekson se Dardani ishte djali i Zeusit, e ky, siç dihet ishte perëndi ilire. (Historia e popullit shqiptar, I, Prishtinë, 1969, f.102) Autori në fjalë, gjithashtu, Lekën e Madh dhe Bardhylin i nxjerr nga dinastia e Maqedonëve të Vjetër – temenidët, me çka, pa dashur Lekën e Madh e nxjerr ilir, sepse Bardhyli ishte i tillë.
Tome Sazdov: “Gjorgji Pulevski deklaronte se është nga Shqipëria”. Në një shkrim të “Flakës”, 6 nëndor, 2002, thuhet se Gjorgji Pulevski ishte shqiptar, kurse në “Faktin” e 4 korrikut, 2006: “Shqiptar i sllavizuar”.
T Tuberoni, humanist nga Raguza (Dubrovniku): “Nënshtetasit e Knez Llazarit që humbi jetën në betejën e posapërmendur, ishin dardanë, kurse Llazari mbret të tyre.
Xhorxh Frend Uiliams, funkcioner i lartë amerikan: “Gjuha shqipe është gjuha amtare e Lekës së Madh... Pellazgët kanë jetuar para Homerit. Emri Homer ka të bëjë me fjalën shqipe i mjerë, Athina me e thënë, Zeus me Zot, Odise me udhëton, Akil me qiell... Nuk ka popull më shpirtmirë e më gjentil në Evropë se shqiptarët”.
Z. J. Tomiq: “Fisi shqiptar Kelmendi ka dhënë disa njerëz shumë të njohur në kryengritjen serbe të vitit 1804. Sipas “Rilindjes” të 2.2.1990, edhe udhëheqësi i asaj kryengritjeje-Karagjorgje Petroviqi është me origjinë shqiptare”.
Ne sot po hedhim faren me emrin Bashkim,
Qe neser te korrim frutin me emrin Bashkim!

User avatar
Posts: 2058
Joined: Sun Jun 28, 2009 7:57 pm
Gender: Male
Location: Prishtinë (Prima Justiniana)

Re: Quota per shqiptaret.

Post #14 by ALBPelasgian » Sun Jul 05, 2009 6:19 pm

6. Të huaj që shkruajnë ose flasin në favor të shqiptarëve

A. Kokoli: “90% të heronjëve të Revolucionit grek ishin Arvanitas”.
Andreas Cobel. Ambasador gjerman në Beograd: “Për Kosovën sa më parë pavarësi, ndryshe, hapen probleme”. (“Fakti”, 13.04.2007)
Angjela Merker. Kancelare gjermane: “Kosova do të fitojë pavarësinë”.
Athanasios Drougos. Analist i veçantë për çështjet botërore të sigurisë rajonale dhe të terroizmit ndërkombëtar, pedagog në Akademinë Ushtarake të Athinës dhe në kolegjet e NATO-s: “Ka ardhur koha për Pavarësinë e Kosovës”. (“Fakti, 30 korrik, 2007)
Ban Ki Mun. Sekretar i përgjithshëm i Kombeve të Bashkuara në Njujork: “Duhet mbështetur planin e Ahtisarit”, për Pavarësinë e mbikqyrur të Kosovës. (“Fakti”, 28 maj 2007)
Bernard Kushner: “Kosova është një rast i veçantë që nuk mund të shfrytëzohet si precedent” – tha ky ministër i Jashtëm i Francës, duke mos u pajtuar me qëndrimin e kolegut rus – thksohet në gazetën “Iliria” të Amerikës, 1-4 qershor, 2007.
Biljana Sërblanoviç. Shkrimtare e shquar: “Kosova kurrë më nuk do të jetë Serbe”. Në gazetën “Iliria” të Amerikës, 8-11 maj, 2007, theksohen fjalët e saja se “Kosova duhet të jetë e pavarur”.
Bill Klinton. Kryetar i SHBA i cili kontriboi tepër për Kosovën dhe shqiptarët e saj si dhe për shqiptarët në përgjithësi. Me rastin e 8 shtatorit-ditës së pavarsisë së Maqedonisë, përmes një telegrami dërguar Qiro Gligorovit, Maqedoninë e promovonte si shtet multietnik. E ka vizituar Kosovën me bashkëshorten e tij. Në shkrimin e “Faktit”, të 28 shkurtit 2006, lidhur me qendrimin e tij ndaj marrëveshjes së Rambujes, thuhet: “Presidenti Klinton shkruan në librin e tij “My Life” (Jeta ime-R.N.) se shqiptarët e Kosovës kërkonin pavarësinë. Ata, thotë Klinton, ishin të përçarë. Ibrahim Rugova, kryetar i qeverisë-hije, ishte njeri që fliste me zë të ulët, që dallohej për bartjen e një shalli rreth qafe. Isha i bindur se me Rugovën mund të bënim marrëveshje për paqe, por nuk isha aspak i sigurtë se mund të bënim një gjë të tillë me krahun tjetër kosovar, d.m.th. me UÇK-në, që e drejtonte ai djali i ri-Hashim Thaçi. UÇK-ja e Kosovës, shkruan Klintoni, kërkonte pavarësinë. Ata ishin të bindur se mund të luftonin gisht për gisht kundër ushtrisë serbe”. Përndryshe, libri kushtuar biografisë të Klintonit, në shenjë respekti, është përkthyer në gjuhën shqipe. Në literaturën historike, thuhet se ish-presidenti amerikan në fjalë, “sapo kishte mbaruar lufta e NATO-s kundër agresorit gjenocidial të Beogradit në Kosovë, dhe Kosova ishte çliruar nga hordhitë kriminele e barbare serbe, që në formacione ushtarake e paraushtarake të dirigjuara nga kupola e regjimit të Beogradit, ushtronin spastrim etnik me gjenocid në tokat tona, kishte shkruar në Kalkutë dhe duke u lutur mbi varrin e Nënë Terezës, ndër të tjera kishte thënë: “Nënë, ndjehem krenar dhe i çliruar në shpirt, që Zoti na ndihmoi dhe ta çova në vend amanetin! Tashmë populli yt në Kosovë është i lirë dhe po ndërton demokracinë”.
Bojan Kostrezh. Kryetar i Kuvendit të Vojvodinës: “Çështja e Kosovës do të zgjidhet me ose pa përfaqësuesit e Serbisë” dhe se Voisllav Koshtunica, lideri i Partisë Demokratike, me qëndrimet e tij rreth Kosovës, është i njëjtë me Sllobodan Millosheviçit, thuhet në “Faktin” e 06.02.2007.
Brus Xhekson. Kryetar i projektit për demokraci në tranzicion: “Kosova e pavarur deri në fund të vitit” – këtë askush nuk e vë në dyshim – thuhet në “Faktin” e 28 korrikut, 2006.
Busek. Koordinator i paktit të stabilitetit për Evropën Juglindore: “Shqiptarët të Kosovës do të fitojnë pavarësinë”. (“Fakti”, 26 korrik 2006).
Dana Rohrabaçer. Ky anëtar i dhomës së përfaqësuesve të Kongresit Amerikan, sipas “Faktit” të 26 shtatorit, 2005, në një rast ka thënë: “Serbët të pranojnë vendimin e shumicës ose të shkojnë në Serbi, ndërsa në të njëjtën gazetë të 12 tetorit, ka shtuar: “Populli i Kosovës ka të drejtë ta votojë e vendosë fatin e tij”.
Daniell Fried. Në “Faktin” e 27 shtatorit 2006, thuhet se ky personalitet, në një rast ka thënë se “Kosova paraqet një rast unik në botë dhe se zgjidhja për statusin e saj nuk do të jetë precedencë e cila do të mund të aplikohej edhe në rajonet e tjera të botës. Sipas fjalëve të tij Kosova nuk do të jetë precedencë as për Republika Sërpskën, as për Osetinë Jugore, Abhazinë, Pridne­srovljen, apo Çeçeninë”.
Daniell Server. Në një rast ka thënë se Kosova duhet të jetë e pavarur. Në “Faktin” e 30 tetorit, 2006, për të thuhet se, në një rast tjetër ka shkruar: “Në Kosovë kanë ndodhur disa raste të dhunës kundër serbëve, por sipas tij, shifrat janë fryrë në mënyrë vullgare nga lobi anti­pavarësisë, për ta paraqitur gjendjen alarmante.
Danillo Kish. Ky shkrimtar serb mik i Ismail Kadaresë, në historinë e popullit shqiptar ka zënë vend të merituar, si kundërshtar i kolegëve dhe bashkëatdhetarëve të vet që kishin urrejtje ndaj shqiptarëve. Prandaj, pas vdekjes, serbët e quajtën tradhëtar, kurse ata që e urrenin popullin shqiptar, si Aleksandar Rankoviqin, Qubrilloviqin etj., pothuajse “heronjë”!
David Govan. Ambasador i Britanisë në Beograd, i cili i akuzoi zyrtarët e lartë të Serbisë për kritikën që i bënë Marti Ahtisarit, të dërguarin e posaçëm të sekretarit të përgjithshëm të Kombeve të Bashkuara, për statusin e Kosovës. Poashtu, ambasadori në fjalë, akuzoi ekipin negociator të Beogradit që nuk ka treguar vullnet bindës për zgjidhjen e problemit të Kosovës, etj. (“Fakti”, 6 shtator 2006)
Denko Maleski. Në “Faktin” e 12 nëtorit 2005, thuhet se ky ekspert i marrëdhënieve ndërkombëtare në Shkup, ka deklaruar se “realitetet e reja e bëjnë Kosovën shtet sovran”.
Dimitar Vllahov: “Shqiptarët ishin ata që e detyruan sulltanin të shpallte Hyrjetin e vitit 1908 si dhe të marrë fund sundimi i tij në Kosovë e Maqedoni në vitin 1912”. Ky autor maqedonas tregon edhe rastin se si deputeti shqiptar Myfit Beu, i kishte equr një shuplakë në Parlamentin turk një deputetit turk dhe i kishte thënë me mburrje se unë jam shqiptar dhe bektashi.
Dimtrij Rupel. Ministër i Jashtëm Slloven: “Ndarja e Kosovës nuk do të ishte zgjidhje”. (“Fakti”, 31 korrik, 2007)
Doris Pak, eurodeputete: “Pavarësia e Kosovës, qoftë edhe e kushtëzuar do të ndihmojë gjithë rajonin”. Në “Faktin” e 24 tetorit, 2006, qëndrojnë fjalët e saj: “Jam e tmerruar me gjuhën e deputetëve serbë për Kosovën”. Në një rast, ajo i ka kërkuar shtetit grek që të krijojë mundësinë për anëtarët e komunitetit çam që të vizitojnë atdheun e tyre, pra me këtë, kjo eurodeputete, në emër të BE-së, zyrtarizon për herë të parë çështjen çame. (“Fakti”, 28 tetor, 2006)
Dushan Janiq. Koordinator i Forumit për marrëdhënie etnike: “Rusia nuk do përdorë veton për aprovimin e rezolutës për Kosovën”.
Edit Durham: “Shkupi ishte kryeqytet shqiptar”. Përndryshe, ajo ishte shoqe e ngushtë e Sevasti Qiriazit nga Manastiri, nën ndikimin e së cilës ka kontribuar tepër për çështjen shqiptare në përgjithsi. Lidhur me mosszgjedhjen e çështjes shqiptare, në një rast ka theksuar se “kjo ishte një kurdisje e shteteve fqinje nëpërmes të Fuqive të Mëdha, me në krye Rusinë... Lojë më e ndyrë të tradhëtisë kurë nuk është lojtur, Kosova u mor me tradhëti”.
Eliot Engel. Deputet amerikan: “Nuk kam takuar asnjë popull tjetër në botë që të jetë aq pro-amerikan sa shqiptarët”.
Emilio Vijano. Ky profesor i njohur i Universitetit të Vashingtonit, në një rast ka thënë: “Pavarësia e Kosovës është e pamohueshme”. (“Fakti”, 5 tetor 2006)
Frank Karluçi. Ish-sekretar amerikan i Mbrojtjes, i cili në një rast ka thënë: “E vetmja zgjidhje afatgjate për Kosovën është pavarësia”. (“Fakti”, 02.03.2005).
Frank Valter Shtajnmajer, shef i diplomacisë Gjermane: “Ndarje të Kosovës nuk do të ketë”. (“Fakti”, 22.02.2007).
Frenk Uizner. Aambasador amerikan: “Shpërbërja e Ish-Jugosllavisë ka marë fund... Një pjesë e këtij procesi që duhet zgjidhur është Kosova”. (Fakti”, 24 janar 2007) Në një rast tjetër ka shtuar se: “Nëse s’ka marrëveshje, atëhere Kosova duhet të bëhet e pavarur”. (“Iliria”, 19-21, 2007)
Garet Evans. Ky kryetar i Grupit Ndërkombëtar të Krizave, ka thënë. “ Kosova nuk mund të kthehet në pushtetin e Beogradit”. (“Fakti, 22.02.2005).
Giussepe De Siati. Botues i Ismail Kadaresë, kundërshtar i Serbisë dhe përkrahës i Pavarësisë shqiptare, gjegjësisht i Kosovës – konstaton Ismail Kadarea në një libër të vet.
Guliam Amato. Ministër i Brendshëm i Italisë, ish shef i Komisionit Ndërkombëtar për Ballkanin, ka mbështetur planin e Ahtisarit për Kosovën. (“Fakti”, 30.03.2007).
Gjirgji Radullov-Radule. Profesor universiteti: “Në v.548, sllavët e shkatëruan Ilirinë” – thekson ky shkencëtar dhe citon fjalët e Prokopiut se sllovenët në tokën e re të tyre “i therrë tërrë njerëzit që u ranë në dorë, pa dallim moshe të re ose të vjetër” dhe se “Iliria e tërë... u mbush me kufoma, shumica të pavarosur”.
Havier Sollana. Ky personalitet i shquat, me renome botërore, në historinë e popullit shqiptar ka mbetur përgjithmonë përshkak se si sekretar i pergjithshëm i forcave të NATOS, më 24 mars në ora 20, të vitit 1999, dha urdhër për bombardimin e Beogradit.
Henri Hajden. Kongresmen amerikan i cili në vitin 2004 paraqiti përpara Kongresit Amerikan Rezolutën e 28 që i kërkonte SHBA-së të deklarojnë hapur mbështetjen për Pavarësinë e Kosovës “Tani”. (“Fakti”, 14.02.2007).
Henry Hyde. Kongresmen amerikan, Kryetar i Komitetit për marrëdhënie me jasht, është përkrahës i denjë i pavarsisë së Kosovës. Ai është në kontakt të përhershëm me Komunitetin shqiptar në çikago. (“Fakti”, 27 nëntor 2003)
Hilari Klinton. Në historinë e popullit shqiptar ka hyrë si mbrojtëse e çështjes se Kosovës dhe me atë që ajo ka ngritur e para çështjen në Kongresin amerikan, senatore. Përndryshe, është bashkëshortja e Bill Klintonit.
Ivica Antevski: “Kryqi në Vodno është ndërtuar për inat të shqiptarëve dhe si i tillë ky monstrum duhet të çmontohet dhe t shfaroset, sepse simbolizon jotolerancë, ksenofobi”, etj.
James Dobbins. Ish emisar i SHBA-ve për Bllkanin: “Nëse dështon rezoluta në KS, SHBA-të do ta njohin Kosovën”. (“Fakti”, 26 janar, 2007)
James Pettifer. Në “Faktin” e 24 tetorit, 2005, thuhet: “Profesor James Pettifer, ekspert britanik dhe autor librash për Ballkanin, thotë se tani që pavarësia pa kushte për Kosovën është një nga alternativat për të ardhmen e saj, sfida mbetet se si do të realizohet ajo. Ai thotë komuniteti ndërkombëtar ka parasysh për Kosovën një marrëveshje të tipit të gjenevës, apo Dejtonit. Ndërsa, në “Faktin” e 9 gushtit 2006, Shkëlzen Gashi shkruan se ky shkrimtar, gazetar, publicist dhe analist nga Britania e Madhe, është autor i veprës “Libri i kaltër për Shqipërinë dhe Kosovën”, në të cilin përshkruan masakrat e serbëve ndaj shqiptarëve. Ai ishte mik i politikanëve kosovar Adem Demaçit, Veton Suroit, fehmi Aganit, etj... Pettiferi si korespodent i gazetës “The Times” gjatë luftës në Kosovë ka qenë kundër bisedimeve që bënte bashkësia ndërkombtëare me Millosheviqin, etj. Shkurt: Me fjalë të tjera, mish e me shpirt mbronte interesat e shqiptarëve të Kosovës. Përndryshe, James Pettifer prezenton edhe disa shënime për Hashim Thaçin: “flet rrjedhshëm gjermanishten, është një i ri shtatëlartë, elegant me pamje të hijshme të një ylli kinemaje, që më vonë do të mrekullonte”. (“Fakti”, 9 gusht, 2006, autor: Shkëlzen Gashi)
Janes Dërnovshek. Ky president i Sllovenisë, në një rast ka thënë: “Pavarësia e Kosovës do të arrihet gradualisht”. (“Fakti”, 13 tetor, 2005)
Janosh Bugajski. Ky drejtor i qendrës strategjike në Vashington është deklaruar për pavarësinë e Kosovës, por me mbikqyrje të kushtëzuar. Në një rast ka thënë se për kufirin midis Maqedonisë dhe Kosovës, vendosin Prishtina dhe Shkupi, si dhe: “Popullata e Kosovës është një prej më pro perëndimorëve dhe pro amerikanëve në botë... shqiptarët kanë dërguar vullnetarë për të luftuar (me SHBA) në Afganistan dhe në Irak, prandaj të thuhet se ata janë (islamistë) fondamentalistë, është thjesht përhapje e dezinformatave”. Në një rast tjetër, ka shkruar: “Unë gjithashtu besoj se Serbia nuk ka nevojë për Kosovën, përderisa modernizohet dhe shkon drejt Bashkimit Evropian”, etj. Në “Faktin” e 24 korrikut 2006, qëndron mendimi i tij me titull “Të miratohet pozicioni i palës shqiptare”.
Jave Janevski. Ky maqedonas ose vlleh, në cilësi të përfaqësuesit nga Gostivari, në një mbledhje të zgjeruar të sektorit për Agjitacion dhe Propagandë pranë Byrrosë politike të KQ KPM, gjatë fjalimit të vet, veç tjerash, theksoi se në qarkun e Gostivarit, 85% janë shqiptarë dhe se kjo popullatë është e diskriminuar, sidomos në çështjen e përdorimit të gjuhës, etj. (“Fakti”, 12 dhjetor 2005, autor: Qerim Lita)
Jave Janevski: “Në një mbledhje të zgjeruar të sektorit për Agjitacion dhe Propagandë pranë Byrrosë politike të KQ KPM, gjatë fjalimit të vet, veç tjerash, theksoi se në qarkun e Gostivarit, 85% janë shqiptarë dhe se kjo popullatë është e diskriminuar, sidomos në çështjen e përdorimit të gjuhës”.
Jeane Pierre Vermant. Ky mitolog më i madh i Francës, sipas Ismail Kadaresë, në një rast ka përkrahur Pavarësinë e Kosovës.
Jerko Kat. Deputet slloven: Kosova do bëhet e pavarur.
Joakim Ryker. Kryeadministrator i Kosovës, i cili duke folur për situatën në veri të Mitrovicës, ka përsëritur parimin e Grupit të Kontaktit se nuk do të ketë ndarje të Kosovës. (“Fakti”, 17 gusht, 2006).
John Brady Kiesling. Ky ish-këshilltar politik i ambasadës së SHBA-ve në Athinë, ka aktualizuar çështjen çame. (“Fakti”, 14 nëntor, 2006)
Jorgo Chatzimarkakis. Ky eurodeputet gjerman me origjinë greke, ka marrë përsipër që të bisedojë me qeverinë greke rreth kthimit të shtetësisë, e cila në mënyrë kolektive u është hequr çamëve shqiptarë etnikë në v.1947 nga Greqia dhe në v.1953, nga kuvendi i Shqipërisë-thuhet në revistën mujore “Albanica”, nr.62, f.25
Jovan Haxhivasileviq. Më 1911 ka shkruar: “Sot në Manastir ka plot familje të pasura turke me origjinë shqiptare por askush nuk guxon t’ua thotë këtë.”
Jozeph Biden. Kryesues i ardhshëm i Komitetit për Marrëdhënie me Jashtë në senatin e Shteteve të Bashkuara, në një rast ka thënë se “koha ka ardhur ë Kosova të fitojë pavarësinë” – theksohet në një shkrim të “Faktit” të 4 janarit, 2007.
Jozef Haven. Ishte konsull i SHBA në Torino, i cili, i ngarkuar nga presidenti Vilson, më 1919, i bëri vizitë Shqipërisë, me qëllim që të shikojë dhe të raportojë për gjendjen e atjeshme, për nevojat e Konferencës së Paqës në Paris. Në Shqipëri, ishte i shoqëruar nga Tefi Mbroja, i caktuar nga ana e Qeverisë së Tiranës, përndryshe Sekretar i Përgjithshëm i Kryeministrisë dhe ish Ambasador i Shqipërisë në Romë. Në Vlorë, Jozefi u vendos një kohë në shtëpinë e poetit Ali Asllanit. Ai u befasua nga mikëpritja vlonjake e sidomos nga qëndrimi i delegacionit të grave, të cilat i dhanë në dije se do të luftonin bashkë me burrat për të çliruar Vlorën. Në Tepelenë e pritën me plot flamuj të SHBA. Në Pogradec, u prit edhe nga komandanti francez, majori Montier, i cili i tha se shqiptarët janë popullsi e mrekullueshme dhe se i vjen keq që nuk ishte shqiptarë. Raporti i Jozefit ishte në dobi të Shqipërisë, gjë që i shërbeu Vilsonit që të mos lejonte asnjë korigjim në kurriz të kufijve të Shqipërisë.
Kalmirei. President i Zvicrës, përkrah pavarësinë e Kosovës.
Karla del Ponte. Emri i kësa prokurore të Tribunalit të Hagës, në historinë e popullit shqiptar ka mbetur i shkruar përgjithmonë për shkak se kontribuoi tepër për zgjedhjen e çështjes së Kosovës, duke i futur në burgun e Hagut Sllobodan Millosheviqin dhe shokët e tij.
Kërste Cërvenkovski. Në burgun e Tiranës ka deklaruar se shqiptarëve në Maqedoni u takon autonomia politiko teritoriale ngjajshëm me atë të Kosovës.
Klarku, komandant i NATO-s: “Jam shumë i nderuar që gjatë jetës sime mu dha rasti t’i ndihmoj popullit të Kosovës. Shpresoj se Kosova një ditë do të jetë e pavarur”.
Kondolisa Rajs. Sekretare amerikane e shtetit, e mbështet pavarësinë e Kosovës, pavarësisht kundërshtimit rus – thueht në një shkrim të “Faktit”, 25 prill, 2007.
Kris Paten. Ish komesioner evropian, i cili, në një rast në gazetën “Fajnenshëll Tajms”, shprehet pro pavarësisë së Kosovës”-thuhet në shkrimin e “Faktit” të 24 shkurtit, 2005.
Leonid Batkin. Ky publicist, dhe historian i kulturës ruse, që jeton ose ka jetuar në Moskë, sipas Ismail Kadaresë, e ka përkrahur aksionin luftarak të NATO-s kundër Serbisë.
Majkll Polt. Ambasador amerikan në Beograd: “Serbia patjetër do ta njohë Kosovën e pavarur”. (“Fakti”, 30.03.2007)
Mark Shnajder. Nënpresident i Grupit Ndërkombëtar të Krizave, është kundër ndryshimit të planit të Ahtisarit për Kosovën, thuhet në gazetën “Iliria” të Amerikës, të 13-16 korrik, 2007.
Methius, ish zv.shef i UNMIK-ut: “Kosova do të bëhet e pavarur”. (“Fakti”, 06.03.2006)
Michael Keister. Ky ekspert i njohur ekonomist me famë botërore, në një rast ka thënë: “E vetmja zgjidhje e problemit shqiptar është bashkimi i tyre kombëtar, apo “riintegrimi shqiptar”. (“Fakti”, 01.04.2004)
Mikis Teodorakis: “Në Maqedoni ka 40% shqiptarë”. Të njëjtën e ka pohuar edhe Shesheli.
Millo Gjukanoviç. Për këtë kryeministër të Malit të Zi, në “Faktin” e 26 majit, 2006, Pëllumb Xhufi, veç tjerash shkruan se “duke filluar nga v. 1998, iu rrikthye traditës më të mirë të marrëdhënieve shqiptaro-malazeze... u distancua qartas e prerë nga politikat vrastare e antishqiptare të Serbisë së Millosheviqit në verën e vitit 1998, gjatë ofenzivës verore të ushtrisë serbe në Kosovë, Gjykanoviqi pranoi strehimin në Mal të Zi, të më shumë se 40 000 refugjatëve Kosovarë, shifër që u rrit dukshëm një vit më vonë, gjatë operacionit të spastrimit etnik të forcave serbe në Kosovë...”
Mirosllav Kërlezha. Ky shkrimtar i shquar kroat, në historinë e popullit shqiptar, përveç të tjerave ka hyrë edhe për shkak se i ka kundërshtuar tezat e shkencëtareve serbe, Cvijiqit e të tjerëve se gjoja shqiptarët janë të pa aftë të kenë shtet të vet etj.
Mishelin Kalmi-Rej. Kjo ministre e jashtme zviceriane, në një tekst të gazetës së Vjenës, ka ritheksuar se Zvicra përkrah pavarësinë formale të Kosovës. (“Fakti”, 21.01.2006)
Montier, komandant francez: “Shqiptarët janë popull i mrekullueshëm... më vjen keq që nuk jam shqiptar”.
Morton Abramovitz. Ky ish emisar i SHBA-ve për Ballkanin, në një rast ka thënë: “Grupi i Kontaktit e di se Kosova është e pavarur”, dhe se “lidershipi kosovar të mos pranojë më pak se pavarësia”. (shënimi i fundit prezentohet në “Faktin” e 11 nëntorit 2006, me emrin “Abramoviç”)
Mosha Pjade. Në referatin e Mosha Pijades në lidhje me Rezolutën e Kongresit IV, i mbajtur në Drezden (Gjermani), më 1928, e trajtoi edhe çështjen shqiptare. Ai në atë referat thotë se, kur do ta marrim pushtetin prej borgjezisë nacionaliste serbe, trojet e banuara me shqiptarë do t’ua kthejmë Shqipërisë. Përndryshe, Mosha Pijade, ka pranuar që kaçakët kanë luftuar kundër zgjedhës së rëndë serbe, që do të thotë e ka arsyetuar veprimin e tyre.
Natasha Kandiq. Kjo drejtoreshë e Fondit për drejtën humanitare me seli në Beograd, në një intervistë, ka thënë: “Kosova do të jetë e pavarur”. (“Fakti”, 1 dhjetor, 2005)
Nathali Handal. Kjo poeteshë nga Palestina, me rastin e manifestimit ndërkombëtar letrar “Ditët e Naimit”, në Tetovë, ka fituar çmimin letrar “Menada” (“Fakti” 24 tetor 2005)
Nenad Çanak. Kryetar i Ligës Socijaldemokrate të Vojvodinës: “Kreu shtetëror serb qysh moti po luan me tezën se Maqedonia e Serbia duhet bashkarisht t’i kundërvehen ekspansionizmit shiptaromadh, me qëllim të vendosjes së dominimit politik në Maqedoni”, dhe se “Sllobodan Millosheviqi i ka ofruar Maqedonisë ndihmë në polici për t’u vendosur dominimi atje. Pasardhësit e tashëm të Millosheviqit po ofrojnë të njëjtën gjë, por duke e shfrytëzuar kishën”-ka thënë Çanak.
Nikolas Bërns: “Mbështesim propozimin e pavarësisë së mbikqyrur”... (“Fakti”, 27.03.2007) dhe se, “Kosova do të duhej të ishte e pavarur në vitin 2007”. (“Fakti”, 22 gusht 2007)
Nikolas Sarkozu. President francez: “Pavarësia e Kosovës e paevitueshme”. (“Fakti”, 18 qershor, 2007)
Noel Malcolm. Ky historian, profesor në Universitetin e Oksfordit, për “Radio Evropën e Lirë”, ka deklaruar: “Kosova është territor i humbur për Serbinë”. Ai, një kohë ka qendruar në krye të Shoqatës Anglo-Shqiptare e kriuar në v.1912. Është autor i librit “Kosova-një histori e shkurtër”, etj. (Shënime dhe ecijake, autor: Tahir Z. Berisha)
Norbert Shmit. Gazetar gjerman, i cili, në një rast ka shkruar: “Unë kam raportuar edhe nga shtetet e tjera të krizës nëpër botë ku zhvillohej lufta, por ama masakrat që kam parë në Kosovë mbi civilët shqiptarë, të parmatosur, të bëra nga paramilitarët e militarët serbë, askund në botë nuk i kam parë”. (“Fakti”, 27 dhjetor, 2006)
N. V. Roven. Ky përfaqësues i Kanadasë (dominion britanik) në Lidhjen e Kombeve, propozoi pranimin e Shqipërisë në të, më 1920. (“Flaka”, 10 qershor, 2004)
O’Brajen. Ish i dërguar amerikan për Ballkanin: “Pavarësia është e vetmja zgjedhje për Kosovën”.
Patricie Nugge. Kjo koleksioniste private angleze nga Londra, i ruan mbi 150 vepra origjinale mbi historinë e Skënderbeut – thuhet në një shkrim të Driton Dikenas në “Faktin” e 9 marsit 2007, dhe shtohet se përpara shtëpisë të saj valon flamuri shqiptar.
Patrick Moore. Analist i shquar: “Nëse radikalët serbë synojnë të bëjnë trazira, le të provojnë, dhe do të shohin se si do të kalojnë”. Kur jemi te këto kërcënime, ndaj serbëve, ja edhe një shënim tjetër në lidhje me këtë. Ushtaraku i lartër gjerman, Helmut Harf, në takimin me oficerin serb, ky i fundit kërkoi tre orë afat për tërheqje, kurse Harfi iu:“nuk duhet të humbim kohë. Keni 30 min. afat. Duhet të dorëzoni armatimin dhe ushtarët që keni në pikën e vrojtimit. Kanë kaluar 2 min. keni edhe 28 tjera. Nëse në këtë hark kohor nuk zbatoni urdhërin, do të keni pasoja”. Kështu i është përgjigjur ushtaraku gjerman oficerit serb, i cili nuk kishte rrugë tjetër përveçse të zbatonte urdhërin dhe të largohej me gjithë mbeturinat e tij ushtarake. Sakaq, uragani i njerëzve nga dogana e Morinit vërshon si llavë vullkani...”.
Petar King. Kongresit republikan amerikan i cili përkrah pavarësinë e Kosovës. (“Iliria”, 29-31 maj 2007)
Peterson: Kosova do të fitojë pavarësinë deri në fund të v.2006.
Pier Shori. Zv.ministër i Jashtëm Suedez, mik i Ismail Kadaresë dhe përkrahës i çështjes së Kosovës-shkruan shkrimtari ynë në fjalë në një libër të vet.
Pol Vilijams. Profesor i drejtësisë të Universitetit në Vashington, i cili ishte angazhuar në përpunimin e 50 faqeve të një projekti për Kushtetutë të re të Kosovës, me të cilën Kosova përkufizohet si shtet i pavarur dhe sovran - thuhet në “Faktin” e 15 shkurtit 2005. Ky, i dha ndihmë të madhe PDSH-së në përgatitjen e platformës për negociatat shqiptaro-maqedonase pas luftës të v.2001.
Porfirio. Peshkop grek, i cili, në cilësi të kryetarit të një ceremonie, kur vuri re që mbreti i Greqisë Oton u habit dhe u revoltua kur dëgjoi fjalë të mira për shqiptarët, i tha: “Po, madhëri! Shqipëria lindi themeluesët e kombit tënd!”, kurse pastaj, me guxim u kthye nga populli dhe si i tërbuar thirri: “Mjer kombi! Mbreti i tij nuk e njeh historinë”. (“Fakti”, 5 tetor, 2007, Arben Llalla”).
Qenan Hasip. Ky deputet i Partisë Demokratike Turke, ka thënë se Kosova do të jetë e pavarur. (“Fakti”, 27 tetor 2006)
Radovan Arginovski. Ky ish drejtor i tetëvjeçares maqedonase “Kosta Racin” në Vellushinë të rrethit të Manastirit, ishte i vetmi maqedon që përkrahu iniciativën e ngritur nga ana jonë për hapjen e një paralele në gjuhën shqipe pranë gjimnazit të Manastirit në v.1967.
Rainer Shtiner. Deputet liberal gjerman i Bundestagut: “Ne mund të presim derisa të na dalë mjekra dhe e dimë shumë mirë që as pas 120 vjetësh nuk do të gjejnë një zgjedhje të përbashkët”, u shpreh ky deputet, lidhur me Kosovën, duke përkrahur plotësisht propozimin e Ahtisarit.
Ramon Sanchez. Përkëthyes dhe mik i Ismail Kadaresë, “ka qenë i palodhur në këto ditë të rënda për shqiptarët”, shkruan shkrimtari ynë në fjalë.
Regjinald Hibbert. Oficer i lartë anglez: “Udhëheqësit e Ballit Kombëtar dhe të Legalitetit janë njerëz që padyshim kanë patriotizëm dhe parime të larta demokratike me pikëpamje politike të moderuara… Politika e terrorizmi zbatohet nga krerët e partizanëve…”.
Ribentrop. Në “Faktin” e 28 dhjetorit 2004, thuhet: “Ky ministër i Jashtëm gjerman, në telegramin që i dërgon më 20 gusht 1943, ambasadës gjermane në Romë, urdhëron të sillet konsulli Schlip nga Tirana në Romë, për t’i transmetuar një porosi sekrete, pasi parashëkohej një largim i përhershëm i italianëve. “Unë kam parasysh që ne, në këtë gjendje, sa më shpejt duhet ta njohim Shqipërinë si shtet të pavarur”, thotë kryediploamti gjerman duke kujtuar se trupa gjermane, me pak forca duhet të parandalojë një zbarkim të mundshëm britanik në brigjet shqiptare”.
Riçard Blystone. Ky korespodent i rrjetit televiziv amerikan CNN, pati guxim që t’i shtronte pyetjen ambasadorit Christopher Hill pse ishte hequr nga teksti i marrëveshjes në Rambije kërkesa e ÇKS-së për referendumin pas tre vjetësh. (“Fakti”, 28 shkurt 2006, autor: Gjekë Gjonlekaj nga Njujorku, botues dhe ish gazetar i “Zërit të Amerikës”)
Riçard Hollbruk. Ish ambasador amerikan në OKB. Mesazhi i tij dhënë Serbisë ishte ky: “Keni dy shanse: 1. Ta harroni Kosovën e të integroheni në Unionin Evropian dhe 2. Të provoni ta ktheni Kosovën dhe ta humbni edhe atë edhe Unionin Evropian”.
Riçard Von Weizsacker. Ish president i Gjermanisë dhe antar i Komisionit Ndërkombëtar për Ballkanin, ka mbëshetur planin e Ahtisarit për Kosovën. (“Fakti”, 30.03.2007)
Robert Doll. Në “Faktin” e 4 qershorit 2005, qëndron shkrimi me mbititullin “senatori amerikan Robert Doll qendron për një vizitë disaditëshe në Kosovë” dhe titulli “Vitin 2005 Doll e cilësoi vit të pavarsisë së Kosovës”.
Robert H. Fro Wick. Në “Faktin” e 01.02.2007, qendron shkrimi me tituëë: “Vdiq miku i shqiptarëve Robert H. Fro Wick” dhe nënteksti se ai ka shërbyer në Shqipëri, Kosovë dhe Maqedoni në kohët më të vështira.
Robert Hajden: Gjer në shkurt të v.2007, Kosova bëhet e pavarur.
Robin Cook. Ky diplomat britanik, si mik i Shqipërisë, bëri tepër për ndërprerjen e luftës në Kosëvë dhe për thirjen e Konferencës së Rambujesë, bombardimin e Beogradit nga ana e NATO-s, etj.
Rohan. Diplomat austriak i cili ka deklaruar se “Veriu i Kosovës nuk duhet të fitojë autonomi”, duke aluduar në pavarësinë dhe integritetin e Kosovës.
Rozmari Di Karlo. Zavendës ndihmës sekretare amerikane e shtetit për Evropën Jugore: “Pavarësia e Kosovës është e pashmangshme”. (Fakti”, 30 qershor, 2007)
Rypreht Polenc. Kryetar i Komisionit parlamentar gjerman për politikën e jashtme: “Një zgjidhje e mundëshme është që Serbia të mos e administrojë më Kosovën”. (“Fakti”, 27 prill, 2007)
Salman Ruzhdie: “Kosova duhet të jetë e lirë... Shqiptarët e saj kanë vuajtur tmerre, të cilat janë të pafajshme”.
Soren Petersen, ish krye­admi­nistrator i OKB-së: “Rezultati përfundimtar, pavarësia e Kosovës”. (“Fakti”, 20 shtator 2006).
Steven Schook. Zëvëndës shefi i UNMIK-ut, nga Amerika: “Për ndarjen e Kosovës, flasin vetëm të papërgjegjshmit”.
Stiven Uordsvor. Ambasador britanik në Beograd: “Serbia patjetër do ta njohë Kosovën e pavarur”. (“Fakti”, 30.03.2007)
Stjepan Mesiq. Ky president i Kroacisë, në një intervistë, ka thënë: “Statusi i Kosovës duhet të zgjidhet në kuadër të institucioneve të saj”, (“Fakti”, 13 dhjetor, 2005)
Susan Sontag. Është me origjinë hebraike, e lindur në Njujork më 1933. Me rastin e vdekjes të saj (28 dhjetor, 2004) poeti ynë i njohur Ali Podrimja në “Faktin” e 12 janarit, 2005, u paraqit me artikullin me titull “Në vend të përkujtimit-lamtumirë Susan Sontag”, ku, veç tjerash njofton për qendrimin e saj të drejtë ndaj çështjes shqiptare, sidomos të Kosovës, për të cilën shpesh herë thoshte dhe shkruante se ajo i takon Shqipërisë dhe ishte kundër politikës serbe, duke e miratuar madje edhe intervenimin e SHBA-ve dhe NATO-s në Kosovë. Ajo nga populli shqiptar ishte tepër e kënaqur edhe për shkak se kishte dëgjuar nga prindërit që ky popull kishte marrë në mbrojtje hebrenjtë dhe se, siç shkruan Ali Podrmija “është rast i rrallë që asnjë hebre nuk ua kishin dorëzur Gestapos, kishin sakrifikuar çdo gjë që kishin patur”-thekson ky poet, kuptohet për Shqiptarët dhe vazhdon se “pra, nuk kishte si në Serbi, ku ishin zhdukur afro 65 mijë hebrenj”.
Shimon Peres. Zv. Kryeministër i Izraelit: “Mbështesim Pavarësinë e Kosovës”. (“Fakti”, 09.02.2007)
Taqe Junesku. Ky kryeministër rumun, në historinë e popullit shqiptar veç të tjerave ka hyrë edhe për shkak se, sipas kujtimeve të Sejfi Vllamasit, një ndër personazhet më të rëndësishme të politikës shqiptare të mëvonshme, i kishte dhënë Kristo Meksit një çek prej 500 mijë franga ar për nevojat e shpenzimeve të delegacionit shqiptar në krye me Ismail Qemalin për në Vlorë, ku u shpall Pavarsia e Shqipërisë. (“Fakti”, 06.03.2004).
Tet Karpenter. Nënkryetar i institutit KATO (CATO) në Uashington: “Një ditë Kosova do të marrë pavarësinë”. (“Iliria”, 29 qershor – 2 korrik, 2007)
Tim Judah. Analist i njohur për çështjet e Ballkanit: “Rusët nuk mund të ndalojnë pavarësinë e Kosovës”. (“Iliria”, 4-7 maj, 2007)
Toma Lantosh. Kongresmen amerikan i cili në vitin 2004 paraqiti përpara Kongresit Amerikan Rezolutën e 28 që i kërkonte SHBA-së të deklarojnë hapur mbështetjen për Pavarësinë e Kosovës “Tani”. (“Fakti”, 14.02.2007) Në një rast tjetër ka thënë: “E vetmja derë e Serbisë për të hyrë në Bashkimin evropian është pavarësia e Kosovës”.
Tomisllav Mesiq. Ky kroat i njohur, mori pjsë në Kongresin e Parë Botëror të Lidhjes Kosovare në SHBA. (“Fakti”, 27 korrik, 2007, dr. Riza Sadiku)
Toni Bler. Gazetari i njohur Qani Mehmedi, në një shkrim të gazetës “Iliria” të Amerikës, 22-24 maj, 2007, thekson: “Burrat si Toni Bler, jo vetëm që u dëshmuan miq të jashtëzakonshëm të Kosovës, por ata ndryshuan edhe raportin e forcave ndërkombëtare në favor të shqiptarëve”.
Torbjorn Sollstrom. Ky udhëheqës i grupit për statusin e Kosovës, në një rast ka shkruar se me Kosovën duhet të udhëheqin institucionet e saj. (“Shpic”, 4-5.11.2006)
Thomas Countryman. Në “Faktin” e 17 nëntorit, 2006, thuhet: “Departamenti Amerikan i Shtetit konfirmon deklaratën zyrtare të dhënë nga përfaqësuesi diploamtik i këtij vendi në Athinë, Thomas Countryman, pak ditë më parë, i cili mbrojti interesat e shqiptarëve në shtetin helen”, si dhe çështjen çame.
Uilljam Montgomeri. Ky ish ambasador i SHBA-ve në Zagreb dhe në Beograd, ka thënë: “Kosova do të jetë e pavarur” dhe se “Asnjë qeveri serbe s’mund ta pengojë pavarësinë e Kosovës”. Shënimi i fundit qëndron në “Faktin” e 22 nëntorit, 2006.
Vacsllav Haveli. Në një shkrim botuar në gazetën “Le Monde”, ka theksuar: “Unë gjithashtu e ndjej veten shqiptar”. (Sipas një shkrimi të Ismail Kadaresë)
Vasil Tupurkovski: “Pavarësia e Kosovës, jo vetëm e pashmangshme, por edhe e logjikshme”. Ky personalitet, me kohë ka signalizuar se me shqiptarët duhet të bëhet një marrëveshje, afërsisht si ajo në Ohër, por, propozimi i tij, fatkeqësisht, nuk u përfill.
Vasill Gllavinov. Në gazetën “Politiceska svoboda” të vitit 1898, shkruan: “T’u jepet të drejtë të gjitha kombësive në Maqedoni të kenë kantone të vogla, në të cilat ata, sipas numrit të banorëve në ato kantona, t’i rregullojnë punët e tyre shoqërore: të zgjedhin vetë gjuhën e vet oficiale, të hapin shkolla në gjuhën e tyre etj”. mirëpo, Llazar Mojsov në historinë e popullit shqiptar ka hyrë edhe për të keq sepse, një kohë, pas mbarimit të luftës ka punuar si prokuror dhe si i tillë ka futur në burg plot shqiptarë, siç ishte, fjala vjen edhe Sali Lisi nga Gostivari i cili ishte dënuar si agent i Gestapos me 20 vjet burg, por pas 13 vjet ishte liruar. Llazar Mojsovi në vitet e mëvonshme çpiku ose trilloi disa gënjeshtra për Kosovën etj. që kishin pasoja të mëdha për shqiptarët e asaj ane.
Velimir Cvejiq: “Kosova do ta fitojë pavarësinë”. (“Fakti”, 23 prill 2005).
Vera Aceva: “Pse të na pengojë mësimi në gjuhën shqipe. Ata qytetarë që do të arsimoheshin në gjuhën e tyre antare, janë qytetarë të kësaj republike dhe nuk shoh kurrfarë të keqe që ata të arsimohen në gjuhën e vet”.
Viliam Kohen. Ish sekretar i Mbrojtjes, u deklarua për pavarësinë e Kosovës. (“Fakti”, 24.02.2007)
Villsoni. Kryetar i Amerikës: “Unë do kem vetëm një zë në Konferencën e Paqes dhe atë zë do ta përdor në emër të Shqipërisë”. Pa të, Shqipëria mund të coptohej midis serbëve, grekëve etj. Fan Noli, ka shkruar: “Kryetari Villson bëri më shumë se askush tjetër për Pavarësinë e Shqipërisë. Ai refuzoi kategorikisht të nënshkruante marrëveshjen derisa u sigurua në të drejtën vetëqeverisëse të shqiptarëve”.
Vllado Malevski. Ky shkrimtari njohur maqedonas, me mbiemër që ka rrënjë shqipe, ishte i pari që foli në shqip përmes Radio Shkupit, pas mbarimit të luftës. Ai, me rastin e 60 vjetorit të Kongresit të Manastirit, duke vendosur Pllakën - përkujtimore, në gjuhën shqipe dhe maqedonishte, e cila ekziston edhe sot, veç tjerash tha: “Jetojmë në mes të maleve dhe detit, me kujtim të mirë nga e kaluara. Edhe kjo Pllakë - përkujtimore është një kujtim i këtillë. Është prej mermeri, e mermeri nuk thyhet lehtë...”.
Vollgan Shtucer (Shuzef). Funkcionar i lartë i Austrisë, është deklaruar për pavarësinë e Kosovës.
Wollfgang Petriç. Ambasador austriak në Kombet e Bashkuara në Gjenevë dhe ish i dërguar i Bashkimit Evropian për Kosovën, “sot deklaroi se Kosova këtë vit do fitojë pavarësi të kufizuar nën administrimin e BE-së” – thuhet në “Faktin” e 17 janarit, 2007.
Von Storck. Ky konsull austriak, në Beograd, në tetor, 1913, deklaronte: “Po veprohet me të vërtetë pa mëshirë kundër “arnautëve” të zënë robë dhe shfarosja e filluar më parë e elementit josllav do të kryeht rrënjësisht me këto ekzekutime të shumta që u bënë në tetovë dhe Gostivar”. (dr. Vebi Xhemaili, “Shqiptarët e Pollogut...”, f.137)
Xhejms Dobins. Drejtor i Qendrës së studimeve ndërkombëtare, në një rast ka thënë: “ Statusi përfundimtar i Kosovës do të jetë pavarësia”. (“Fakti”, 22.02.2005)
Xhejms Lajon. Ky drejtor i zyrës së GNK-së në Beograd, ka thënë: “Pavarësia e Kosovës është e kryer”. (“Fakti”, 22 prill, 2005)
Xhejms Perdju. Diplomat i shquar amerikan, i cili erdhi në Maqedoni në cilësinë e lehtësuesit lidhur me negociatat shqiptaro - maqedonase, pas luftës së v.2001. Ai, pranoi kërkesën e palës shqiptare (PDSH-së), për përdorimin e gjuhës shqipe në institucionet maqedonase.
Xhejms Petifer. Historian i dalluar: “Pavarësia e Kosovës nuk dëmton askënd”. (“Fakti”, 14.03.2007)
Xhim Moran. Ky ligjvënës demokrat, në një rast ka thënë se Kosova duhet të jetë e pavarur dhe se Serbia ka humbur çdo të drejtë për ta qeverisur Kosovën.
Xhon Halsman. Ky diplomat, në një rast ka thënë: “Edhe nëse pavarësia është “punë e kryer”, mbetet shumë për t’u negociuar”. (“Fakti”, 9 janar, 2006)
Xhon Kenedi. Ky personalitet i shquar amerikan, në një rast ka folur në superlatif për Gonxhe Bojaxhiun. Babaj i tij ishte mik familjar i Fan Nolit, të cilin e ka përkrahur tepër në SHBA. Në lidhje me mbiemrin Kenedi, Alfred Peza në shkrimin e vet me titull “Kenedi” meteori shqiptar”, shkruan: “Xhozef patrik Kenedi, ambasador i SHBA-ve në Londër, ishte shqetësuar për atë që po ndodhte në Shqipërinë e fillimi të Luftës së Dytë Botërore... Duhet të kalonte pas kësaj edhe gjysmë shekulli që Shqipëria të futej në fokusin e një pjesëtari tjetër të dinastisë Kenedi...”. Në vazhdim autori i lartpërmendur shkruan se si në fillim të v.1991, do të vinte në Shqipëri gruaja e Bob Kenedit, i vëllai i Xhonit, ish Prokuror i Përgjithshëm, i vrarë tek dilte nga një takim elektoral kur kandidonte për president i SHBA-së, kurse në shtator të vitit në fjalë, do të vinte në Tiranë vajza e Bob Kenedit... Shqipërinë e vizitoi edhe Kortnei Kenedi, Presidente Ekzekutive e kanalit të njohur televizif “Sky News”. Ajo shoqërohej nga milijarderi amerikan, Andrea Makuci, magnjat i industrisë farmaceutike dhe me plane ambicioze për t’u zgjeruar në Shqipëri... Ajo kishte vizituar edhe institutin e Lartë Bujqësor në Kamëz. Në një nga dhomat, vuri re në mur një foto të xhaxhait dhe babait të saj, poseduesi i së cilës ishte një djalë nga Puka që sudionte për veterinari dhe që ishte njohës i mrekullueshëm i dinastisë Kenedi. Më 1992, bashkë me vëllain e saj vizitoi përsëri Shqipërinë, me ç’rast Partisë Demokratike i solli 250 mijë dollarë ndihma materiale”.
Xhon Menzis. Ky ish shef i Zyrës Amerikane në Prishtinë, ka deklaruar: “Kosova e meriton pavarësinë”. (“Fakti”, 13.01.2006)
Zalmaj Khalilzad. Ambasador amerikan në Kombet e Bashkuara: “Pavarësia e Kosovës është e paevitueshme, pasi kjo çështje është e një rëndësie të madhe për Evropën”.
Zoran Kusovac: “Serbia, Mali i Zi dhe Kosova të bëhen tri shtete të pavarura”.
Zhak Shirak. Ky kryetar i Republikës s Francës, kur ishte kryetar i Bashkisë së Parisit, në v.1980 ose 1986, një rrugë të këtij qyteti i vuri emrin Skënderbe.
Ne sot po hedhim faren me emrin Bashkim,
Qe neser te korrim frutin me emrin Bashkim!

User avatar
Posts: 2058
Joined: Sun Jun 28, 2009 7:57 pm
Gender: Male
Location: Prishtinë (Prima Justiniana)

Re: Quota per shqiptaret.

Post #15 by ALBPelasgian » Sun Jul 05, 2009 6:19 pm

Të huaj që shkruajnë ose flasin për kufijtë e trojeve shqiptare

Betrandon de la Brokier. Ky shkencëtar francez, më 1443 e kishte vizituar Kosovën dhe atë e kishte quajtur Albani kurse banorët e saj-Albanë.
Dimitrie Buliç. Nën komandën e këtij koloneli serb, “aradha e Shumadisë”, me 6 500 ushtarë dhe 4 topa, u nis për në Durrës. Para se të nisej për të pushtuar bregdetin shqiptar, nga Prizreni kishte porositur: “ne kemi pushtuar shumë rrafshe pjellore dhe kemi marrë shumë qytete të bukura, tani na ka mbetur të dalim në bregdetin “serb” të Adriatikut. Me këtë do t’i hapim Serbisë rrugën e lirë në tërë botën”. Kjo aradhë e mori emrin të përbashkët “Shumadijsko-albanski odred”, (arradha shumadino-shqiptare) edhe pse në të nuk kishte asnjë shqiptar.
Dimitrie Tucoviq: “Gjysma e popullit shqiptar ka mbetur brenda kufijve të Serbisë dhe Malit të Zi... aneksimi i Dibrës ndau bujkun prej arës, bagëtinë prej kullotës, tufën prej lugjeve, fshatin prej mullirit, blerësin dhe shitësin nga tregu, rrethin prej qytetit dhe tërë viset malore prej qendrës së tyre ekonomike e hambarët e ushqimit... Burrimet e jetës u prenë”.
Filip Majzer, shkencëtar francez: Beteja e Kosovës, 1389, u zhvillua në “trevat e Albanisë”. Pra, Kosovën, me të drejtë, e quan Shqipëri.
Goshen. Ky konsull austriak, pas vendimeve të Kongresit të Berlinit, të vitit 1878, ka thënë: “kombi shqiptar po merret nëpër këmbë dhe tokat e banuara prej shqiptarësh i dorëzohen në veri të Malit të Zi, për të kënaqur aspiratat malazeze, të mbrojturon e Rusisë dhe në jug i falën tokat më të mira Greqisë, të mbrojturin e Anglisë dhe të Francës...”.
Gjorgj Hahni. Shqipëria përfshin viset prej Preveze gjer në Novi Pazar-të gjitha vendet e 4 vilajeteve: Janinës, Shkodrës, Manastirit dhe Shkupit.
I. Laurember. Ky shkencëtar, bashkë me një tjetër, kanë punuar hartën origjinale të Epirit dhe Detit Jon, botuar më 1650, në gravurë, ku qendron teksti se “kjo tokë i takon Shqipërisë”. Harta ndodhet në Bibliotekën e Athinës. (Ky shënim është nxjerrë nga libri i Arben P. Llalla, “Gjurmët e letërsisë së vjetër të shqiptarëve të Greqisë, 1860-1889, “Fakti”, 22 maj, 2006)
Ivo Banag: “Objektiv ushtarak i serbëve ishte rrobërimi i Kosovës dhe i të gjitha tokave shqiptare nga Liqeni i Ohrit deri në Detin Adreatik”.
Jan Janson. Ky shkencëtar, bashkë me një tjetër, kanë punuar hartën origjinale të Epirit dhe Detit Jon, botuar më 1650, në gravurë, ku qendron teksti se “kjo tokë i takon Shqipërisë”. Harta ndodhet në Bibliotekën e Athinës. (Ky shënim është nxjerrë nga libri i Arben P. Llalla, “Gjurmët e letërsisë së vjetër të shqiptarëve të Greqisë, 1860-1889, “Fakti”, 22 maj, 2006)
Jordan Ivanov. Shkencëtar bullgar: “Myslimanët e Manastirit, Ohrit, Strugës dhe Shkupit janë shqiptarë me kombësi… Mali i Zi i Shkupit, sidomos në pjesën verilindore, është tërrësisht shqiptar…”.
Josef Lagendijk. Ky deputet i të Gjelbërve holandez, në Parlamentin Evropian ka paraqitur draftin e raportit për Kosovën, në të cilin sugjerohet që Kosovës ti garantohet një pavarësi, ndërsa sovraniteti do të kufizohej për një kohë të caktuar me praninë ndërkombëtare të BE-së dhe NATO-s. Shtohet gjithashtu se, duke patur parasysh gjithë atë që ka ndodhur, është e paimagjinueshme që Kosova të kthehet nën ndikimin e Beogradit. (“Fakti”, 1 shkurt, 2007)
Karoll: “Vilajeti i Kosovës, Ohri dhe disa qytete të tjera të krahinës së Maqedonisë i takojnë patjetër Shqipërisë Etnike”.
Konti Çano. Ky personalitet i shquar italian, më 21 prill, 1941, në Vjenë ka deklaruar se “Kosova dhe një pjesë e Malit të Zi i takojnë Shqipërisë”, ose ato territore ku jetojnë me shumicë shqiptarët t’i takojnë Shqipërisë deri në Prespë.
Mensdorf. Kont dhe delegat i Austro-Hungarisë në Konferencën e Londrës, të vitit 22 janar, 1913, ku para ambasadorëve, ka thënë: “Është nonsens të krijohet një Shqipëri anemike, e atrofizuar me farën e shkatërimit të vet në trupin e porsa lindur, gjë që do t’i bëjë Fuqitë të Mëdha që e krijuanë të luajnë një rol qesharak”.
Mosha Pjade. Në Kongresin IV, ka thënë: “Kur do ta marrim pushtetin prej borgjezisë nacionaliste serbe, trojet e banuara me shqiptarë do t’ua kthejmë Shqipërisë”.
P. F. Bradashka. Ishte shkencëtar sllav, i cili në librin e tij me titull “Di Sllaven in Turkaj” i botuar në Petermansmittajlungen në vitin 1869-shekulli XV, ka shkruar se kufijt etnik të Shqiptarëve kalojnë nga Deti Adriatik, në veri të Barit, përfshijnë krahinat rreth Tuzllës, Hotit, Grudës dhe Trepçës, pastaj Podgoricën… një pjesë të rrethit të Shkupit, Tetovën, Gostivarin, Kërçovën dhe Dibrën me gjithë rrethinë, nëpër viset midis Liqenit të Prespës dhe Ohrit gjer në malet e Gramozit, duke marrë fund në gjirin e Prevezës.
Paul Garde: “Provinca e Maqe­donisë, në aspektin antropo­grafik dhe etnik, nuk ka fare lidhje trashigimie me Maqedoninë antike, pasi ajo ka qënë shtet vetëm dikur, para 2 mijë vjetëve, gjatë kohës së Filipit dhe nipit të ilirëve, Lekës së Madh-Aleksandrit”.
Vodovozov. Ky studijues rus, gjatë vitit 1914 dhe 1915, ka vizituar disa qytete në Maqedoninë e sotme perëndimore dhe ka konstatuar se ato duhet t’i takojnë Shqipërisë. “E tërë pjesa Perëndimore e Pashallëkut të Manastirit nuk i takon Maqedonisë, por Shqipërisë...”.

9. Të tjerët për konfesionet fetare të shqiptarëve

Edward Gibbon: “Muhamdei a.s. ishte njeri me mision fisnik, i cili ishte për bashkimin e njerëzimit në adhurimin e Një të vetmit Zot dhe t’ua mësonte rrugën e jetës së ndershme e të drejtë, sipas porosive të Zotit”.
Edvin Jasques, për bektashinjtë: “Ishin krerët bektashianë ata që dolën haptaz në përdorimin e gjuhës shqipe... Shumë nga dervishët dhe baballarët e teqeve udhëtuan nga fshati në fshat, nga jugu në veri duke shpërndarë libra për rilindjen e Shqipërisë... Jo më kot poeti i madh, shpirti i kombit, Naimi iu qas kësaj feje megjithë zemrë, shkruajti libra e vjersha që baballarët i kanë në nder të madh, e meritoi të quhet si një nër themeluesit e kësaj feje në Shqipëri. Me atë mënyrë, gjithë bektashizmin e solli e e mbajti, në qark të kombësisë, të dashur... Dhe shkroi për këtë qëllim edhe disa nga faqet e tij më të shkëlqyera në Fletore në Bektashinjvet në Qerbelanë dhe Mësimet”.
Bodley: “Paraqitja e pashembullit e Muhamedit në historinë e fesë, rrjedh nga fakti se ai ka qenë frymëzuar për atë që ka bërë, pa qenë as i shenjtë, as engjull…”.
Major Leonard: “... Muhamedi a.s., nuk ka qenë spiritualist i thjeshtë dhe i parëndësishëm, oportunist i rëndomtë, endecak, por, një nga mendimtarët më të mëdhenj, me qëllime të sinqerta dhe serioze, të cilës do kohë apo epokë. Njeri, i cili nuk është vetëm i madh, por një nga më të mëdhenjtë, më të sinqertit, njeri çfarë njerëzimi kurrë më parë nuk ka njohur. I madh, jo vetëm si Pejgamber, por edhe si patriot dhe shtetar, ndërtuesi shpirtëror kryesor, i cili e ka ndërtuar popullin e madh, shtetin e madh, dhe shumë më tepër nga tërë ajo - fenë edhe më të madhe. Përveç tjerash, ka qenë lojal ndaj njerëzve të tij, por mbi të gjitha, lojal ndaj Zotit”.
Margaret Hasluck për bektashizmin. Kjo etnologe angleze, më 1930, ishte ngjitur në majë të malit impozant të Shqipërisë jugore-Tomorri, në lartësi prej 2416m, dhe kishte konstatuar se “pelegrinët besonin në një fuqi të mbinatyrshme me seli në atë majë dhe se betimi për Baba Tomorrin ishte më i fortë se betimi mbi Ungjill ose Kur’an... Mali i shenjtë, Tomorrit-nga Kulti pagan te miti romantik... Bektashizmi do të bëhet feja e të gjithë shqiptarëve”. Sot në Tomorr praktikohet kulti bektashi, por midis këtij të fundit dhe atij të parit, kultit pagan, qëndron kulti i fesë që ndan këto dy periudha fetare, pra kulti i krishterë. Këtë nuk e dëshmon vetëm tradita gojore për ekzistencën e Kishës së Shën Mërisë në mal të Tomorrit dhe për peligrinazhin e besimtarëve ortodoksë më 15 gusht, ditën e Shën Mërisë së gushtit. Edhe në maja të tjera, në veri, në qendër dhe në jug të Shqipërisë, si në majën e Gjallicës e të Pashtrikut, në Shën Llesh të Krujës dhe në majën e Këndrevicës së Kurveleshit, pelegrinët e krishterë festojnë po në mes të gushtit festën e Shën Mërisë. Duke mos dashur ta thyejnë këtë vazhdimësi, bektashinjtë që kanë përvetësuar të paktën një shekull e ca më parë kultin e Tomorrit, e organizojnë pele­grinazhin në majë të tij po më 15 gusht të çdo viti. Në këtë pelegrinazh nuk do të merrnin pjesë, si marrin edhe sot, as synitë, as të krishterë, sikur ky kult të mos lidhej me një traditë të lashtë parafetare. Bektashinjtë e pranojnë se kanë zëvendësuar një kult shumë më të vjetër. Ata i besojnë gojëdhënës se Haxhi Babai, duke parë pelegrinë që ngjiteshin në Tomorr çdo mes gushti për t’iu falur një hyjnie pagane, shkoi në Qerbela, mori një dorë dhe nga varri i vërtetë i Abas Aliut, e hodhi në majë të Tomorrit dhe e konsakroi atë si varrin e dytë të shenjtorit. Burime të pavërtetuara bëjnë fjalë për një tyrbe të vitit 1620 kushtuar heroit të Qerbelasë, kurse teqeja bektashiane është ngritur më 1916. Toponimin Tomaros ose Tamari a Tmari që del te Straboni dhe te Plini Secundi (Talar) si mal pranë Dodonës, pra si mal i Shenjtë, ata e lidhën pa asnjë mëdyshje me Tomorrin e Shqipërisë. Kështu kulti i Tomorrit u shëndrrua në kultin e malit ku ka selinë perëndia e lashtë e shqiptarëve. “Shqiptarët e Moçëm,-shkruan poeti kombëtar Naim Frashëri,-besoninë Hyjninë, dhe në malt të Tomorrit ish falëtore e ti, që thuhej Dodonë”.
Lamartini: “Muhamedi ka organizuar, ushtri, ligje, imperatori… miliona njerëz në një të tretën e botës. Themeloi bashkësi shpirtërore, e cila bashkoi popujt e tërë gjuhëve dhe të racave…”, dhe, kaliti dashurinë ndaj Zotit të vërtetë, i cili është Një, jomaterial dhe i Vetëmjaftueshëm… është ripërtrirësi i mendimeve racionale dhe kultit pa figurë”. Më pas, i njejti poet, shton: “Për më pak se dy shekuj pas paraqitjes së tij, Islami me besim dhe me armë ka sunduar tërë Siujdhesën Arabe, pastaj në emër të All-llahut (xh.sh.) ka vazhduar t’i çlirojë Persinë, Horasanin, Transskasaninë, Indinë Perëndimore, Sirinë, Abisininë, të gjitha vendet e panjohura në Mesdhe, Spanjë dhe një pjesë të Galicisë (Francë)”. Fare në fund, Lamartini, konkludon se s’ka njeri që mund të marrë guxim të krahasojë çdo njeri të madh në historinë moderne me Muhamedin, etj.
Roberto Moroko de la Roka për bektashizmin: “Muslimanët bektashinj praktikonin një lloj panteizmi universalist, megjithatë që të gjithë ishin të një mendjeje, në shpalljen e dashurisë dhe devotshmërisë (besnikërisë-R.N.) pa fund për atdheun e vet. Manastiret e bektashinjve dukeshin në sytë e udhëtarëve perëndimorë si oaze qytetërimi dhe pastërtie. Nuk të habit toleranca dhe mirëkuptimi i bektashinjëve ndaj jo muslimanëve, (Krishterëve-R.N.), sepse ishin shokë të një opozite idore”. Më pas i njëjti autor shton se për marrëdhëniet e mira midis bektashinjëve dhe krishterëve shkak ka qënë edhe lidhja e të parëve me jeniçerët, sepse këta të fundit kishin preardhje kishtere (kur thuhet kishtere, kuptohen edhe shqiptarët e kësaj feje-R.N.). thekson gjithashtu se bektashinjtë predikonin, gjegjësisht përhapnin barazinë ndërmjet burrit dhe gruas dhe e praktikonin, gjë që nuk u pëlqente fare islamit ortodoks. Në vazhdim, studijuesi italian njofton se më 1922 bektashinjtë shpallën zyrtarisht autonimën e tyre, duke u ndarë nga Selia e Turqisë e cila kalon në Tiranë. Fare në fund, studijuesi italian flet për iniciativën ose propozimin që bektashizmi të ngrihej në një lloj Kishe kombëtare shqiptare, sepse Shqipëria mund të ecte përpara vetëm nëse tërë muslimanët përqafonin bekta­shizmin.
Sllavejko Arsov. Ky revolucionar, luftëtar maqedonas i periudhës së Kryengritjes së Ilindenit që ka vepruar në Prespë, në kujtimet e tij, për bektashijanët shqiptarë të kësaj ane shkruan në superlativ, duke i përshkruar si njerëz tepër të civilizuar, të cilët, si të tillë kanë kontribuar në qytetërimin të bashkëatdhetarëve të vet që nuk i përkisnin këtij sekti. Vlerësime të larta jep edhe për gruan bektashiane të Prespës, etj.
Ne sot po hedhim faren me emrin Bashkim,
Qe neser te korrim frutin me emrin Bashkim!

Return to “Quota historike për shqiptarët”

Who is online

Users browsing this forum: No registered users and 1 guest