Page 1 of 1

Fjalet qe nuk humbasin dhe nuk ndryshojne.

Posted: Fri Jul 02, 2010 3:03 am
by Zeus10
Ne shqip eshte nje thënie:

"...jam aty ku jeni ju ku ujit uj i thone e bukes buke.."

Ne te gjithe e dime kuptimin e kesaj shprehjeje. Ajo do te thote, qe shqiptar eshte ai qe brez pas brezi, i ka thene keto dy fjale njesoj te pandryshuara. Ne e dime, qe gjuha evoluon, por keto dy fjale, ne gjuhen e popullit, qe kane te bejne me dy elementet kryesore te jetes, nuk kane arsye pse te ndryshojne. Nese nje popull ne vatren e familjes, flet vazhdimisht te njejten gjuhe , keto fjale nuk do te humbnin kurre, per asnje arsye. Asnje evolucion, nuk justifikon ndryshimin e tyre dhe huazimi nga gjuhe te tjera, do te ishte absurd, sepse cdo popull, qe ne krijimin e tij, ka nevoje per keto dy fjale te fjalorit baze.

Por cfare ka ndodhur me te ashtequajturit "helene"? Ky komb ""i lashte"", "i vijueshem", a i ka ruajtur keto fjale te pandryshueshme, qe nga lashtesia :

Image

ALBANIAN-->ujë

Image

1. to send rain, to rain, Ζεὺς ὗε Hom., etc.; ὁ θεὸς ὕει Hdt.:—then, the nom. being omitted, ὕει used impers., Lat. pluit, it rains, Hes., Hdt.; ὕοντος when it is raining, Ar.; ὕοντος πολλῷ as it was raining heavily, Xen.
2. c. acc. loci, ἑπτὰ ἐτέων οὐκ ὗε τὴν Θήρην for seven years it did not rain on Thera, Hdt.:—hence in Pass., with fut. mid. to be rained on, Od.; ὕσθησαν αἱ Θῆβαι Thebes was rained upon, i. e. it rained there, Hdt.; ἡ χώρη ὕεται, i. e. it rains in the country, id=Hdt.
3. c. acc. cogn., ὗσε χρυσόν it rained gold, Pind.; καινὸν ἀεὶ Ζεὺς ὕει ὕδωρ Ar.

E verteta e dukshme, eshte se fjalet e perdorura nga helenet e vjeter, jane shume te ndryshme nga keto qe perdorin sot neohelenet. Kjo tregon, ne menyre te pamohueshme se ""helenet"" e sotem, nuk jane te njejte me ata te vjetret, dhe sic do ta shpjegojme me poshte, jane shqiptaret ata, qe ne te vertete, flasin gjuhen e tyre.

(VAZHDON)

Re: Fjalet qe nuk humbasin dhe nuk ndryshojne.

Posted: Fri Jul 02, 2010 5:30 pm
by Zeus10
Ne fakt fjala "helene" e lashte ὕει, qe perkthehet shi, por ne te vertete eshte fjala shqipe uje, bart te njejtit tinguj, si cdo e ashtequajtur gjuhe IE:

Helenisht---> ὕει,
Shqip----> uje, ujte
Anglisht---> water
Italisht--> aq-ua
Rusisht---> vod-a

Duhet te kujtojme se tingujt t dhe d jane pothuajse te njejte, duke ndryshuar vetem nga forca e zerit, prandaj shpeshhere zevendesojne njeri-tjetrin ne gjuhet respektive:

ujt---> v(u)od-a[rus]---. ud-or("helenisht")---> wat-er(ang)--> aq-uat-ilis(or. latin)
Ne fakt t-ja(ne disa gjuhe d-ë) eshte mbaresa e shqipes qe e ben fjalen ujë te shquar ne gjuhen popullore.

ujë(pashquar)--> ujët(ose ujt-ë)[e shquar]

ne fakt fjala shqipe eshte po ajo qe gjendet ne ate qe ne i themi gabimisht helenisht:

uje(shqip)-->ὗε(pseudohelenisht) ose ὕει

sinonimi tjeter:
ύδωρ mund te kete transfrormimin e t-se ne d-e, te fjales ujt, ose mund te kete lindur nga kuptimi shqip HUDH, sepse kjo shprehje lexohet HUDHUR. Uji (ose shiu) eshte nga ato dukuri te natyres, qe ne perfytyrimin e "heleneve" te vjeter(lexo: shqiptareve), dhe jo vetem ne perfytyrimin e tyre HUDHEJ prej zotit, prandaj ata insistojne:

Ζεὺς ὗε --> Zeusi hedh ujin(shiun)
apo:
καινὸν ἀεὶ Ζεὺς ὕει ὕδωρ----> eshte Zeusi ai qe gjithmone na hedh ujin(shiun) e radhes(te riun).

(VAZHDON)

Re: Fjalet qe nuk humbasin dhe nuk ndryshojne.

Posted: Fri Jul 02, 2010 6:10 pm
by Zeus10
Atehere, pyetja eshte: " Si u gjet fjala νερό(nero) ne gjuhen e popullsise greqishtfolese, duke spostuar fjalet ύδωρ(hudhur) dhe ὑε(ue)?"
E verteta eshte qe ai popull qe ne e quajme "helen" sot vjen nga nje 'background' johelenik. Ata perdorin nero ne vend uje, sepse ata ju perkasin komuniteteve fetare BIZANTINE, me origjine johelenike, joevropiane, qe per shkak te Kishes dhe Perandorise ku ata kryenin shumicen e funksioneve administartive, adoptuan nje kopje te shemtuar te helenishtes(greqishten bizantine). Por ne gjuhen e popullit te "grekeve" te rinj, nuk kishte si te zevendesohej fjala nero me uje, ata kishin gjithe kohen nevoje per nero-n e tyre, ajo fjale i shoqeronte ata qe ne lindje dhe per rrjedhoje, ata nuk e lane menjane per te perdorur termin origjinal te ""helenishtes""(lexo: shqipes), ὑε(uje), megjithese ne fjalorin e tyre gradualisht u zhvendos nga pjesa e ditur e shoqerise nje set i tere kopjesh skolastike te fjaleve helene.
Kjo eshte arsyeja qe ata nuk e adoptuan dot fjalen origjinale te "helenishtes" ὑετ-ός(per shiun) qe eshte ne te vertete fjala shqipe ujët.

Image

Ata perkundrazi, perdorin fjalen:βροχή ashtu sic perdorin νερό per ujin, fjale qe nuk kane asnje tingull nga seti i tingujve perkates te gjuheve evropiane, fjale qe duhet te ishin trasheguar brez pas brezi te njejta me ato te heleneve, pasardhes te te cileve ata pretendojne se jane.
Keto jane fjalet qe i nxjerrin zbuluar gjuhen e vertete te asaj popullsie qe adoptoi Greqishten Bizantine, duke na informuar ne qe keto jane fjale substratum, te cilat nuk i mundi dot gjuha e adoptuar. Ato nuk jane evropiane, sepse evropianet kane format e tyre leksikore per keto fjale specifike. Ata duhen kerkuar diku nga Azia, dhe aty ku ato gjenden do te tregojne origjinen e vertete te grekeve te rinj.
(VAZHDON)

Re: Fjalet qe nuk humbasin dhe nuk ndryshojne.

Posted: Sun Jun 05, 2011 3:52 pm
by faon perrovarri
Une mendoj se forma archaike e sinonimit `''buke'' eshte fjala ''kulac''.
Jam interesuar te njoh cka ju mendoni per ate ,se ,mbi cfare baze u be konceptimi i kalimit nga ''uje'' ne ''nero'' dhe njekohesisht shnderimin hipotetik(sipas meje, nqs ti e pranon) kulac=>buke.