"Moreover, you scorned our people, and compared the Albanese to sheep, and according to your custom think of us with insults. Nor have you shown yourself to have any knowledge of my race. Our elders were Epirotes, where this Pirro came from, whose force could scarcely support the Romans. This Pirro, who Taranto and many other places of Italy held back with armies. I do not have to speak for the Epiroti. They are very much stronger men than your Tarantini, a species of wet men who are born only to fish. If you want to say that Albania is part of Macedonia I would concede that a lot more of our ancestors were nobles who went as far as India under Alexander the Great and defeated all those peoples with incredible difficulty. From those men come these who you called sheep. But the nature of things is not changed. Why do your men run away in the faces of sheep?"
Letter from Skanderbeg to the Prince of Taranto ▬ Skanderbeg, October 31 1460

E hidhur eshte urrejtja.

Diskutim profesional për gjuhën.

Moderators: Mallakastrioti, bardus

Post Reply
User avatar
Zeus10
Grand Fighter Member
Grand Fighter Member
Posts: 4205
Joined: Thu Jun 04, 2009 6:46 pm
Gender: Male
Location: CANADA
Contact:

E hidhur eshte urrejtja.

#1

Post by Zeus10 » Fri May 11, 2012 3:31 pm

Ne "greqisht" eshte nje fjale εχθρα,

Image

qe perkthehet rendome : "urrejtje", por pak linguiste perendimore, ju shkon ne mendje qe kjo fjale e ka orgjinen nga mbiemri shqip: e hidhura

HIDHUR mb.
1. Që ka një shije të pikët si të helmit, si të pelinit etj.; që ka hidhësirë; kund. i ëmbël. Kafe e hidhur. Trangull i hidhur. Bar (ilaç) i hidhur. I hidhur si helm (si pelin). E kam gojën të hidhur.
2. fig. Që është plot vuajtje e mundime, që ka shumë hidhërime, që është shumë i rëndë e i vështirë. Jetë e hidhur. Fat i hidhur. E kaluara e hidhur. Kohë të hidhura.
3. fig. Që të hidhëron, që të bën të vuash shpirtërisht, që të lëndon në zemër e të mundon shumë; që të sjell hidhërime e brenga, që të shkakton vuajtje e mundime; i papëlqyeshëm, i pakëndshëm. Fjalë e hidhur. Lajm i hidhur. Qortim i hidhur. Ngjarje (histori) e hidhur. E vërteta e hidhur. Me pasoja të hidhura. Përvojë e hidhur. Me përshtypjet më të hidhura.
4. fig. hidhërohet shpejt, zemërak, hidhërak. Njeri i hidhur.

por ajo qe dua te theksoj eshte vlera fonetike e χ-se. Une mendoj qe ajo ka vleren hi, qe ne arberisht shnderrohet ne hj, duke na dhene nje shkronje, qe nuk gjendet ne shqipen e sotme:

Image

Pra ne gjuhen arberore εχθρα=ehjdhura(e hidhura).
The only thing necessary for the triumph of evil is for good men to do nothing

User avatar
Mallakastrioti
Galactic Member
Galactic Member
Posts: 2935
Joined: Thu Jul 23, 2009 4:23 pm
Gender: Male
Location: Italy
Contact:

Re: E hidhur eshte urrejtja.

#2

Post by Mallakastrioti » Fri May 11, 2012 3:49 pm

Shih sa interesante ne shqip:


HITHËR f.
1. bot. Bimë e egër barishtore që në kërcellin e në gjethet e saj të dhëmbëzuara ka një push të imët djegës dhe që përdoret si bimë mjekësore e për ushqim. Hithra mali. Gjethe (fletë) hithre. Lëng hithre. Lakror me hithra. E dogji hithra. E rrahu me hithra. Vend ku rriten hithrat vend i braktisur; gërmadhë.
2. fig. Njeri i keq, njeri i prapë që nuk i lë të tjerët të qetë. Është një hithër ai!
3. përd. mb. Që të ngacmon e të shqetëson me fjalë, që të djeg me fjalë, piperkë.
E kishte gruan hithër.
* Nuk bie reja (rrufeja) në hithra fj. u. mospërf. nuk bie e keqja mbi të keqin, s'vete e keqja tek i keqi. I daltë hithra në vatër! mallk. iu shkretoftë shtëpia!, mos i mbettë asnjeri gjallë!, iu shoftë pragu! Shtohet (është) si fara e hithrës (e sinapit, e lirit) shih te FAR/Ë,~A 4. HITHËR DETI zool. Kandil deti.

----

Por me interesante eshte kjo fjale popullore:

Nuk bie reja (rrufeja) në hithra

Pra shqiptaret rrufene e kane quajtur edhe "RE" apo "REJA"....nuk di po vetem egjiptianet e lashte identifikonin nje zot te tille te cilin e quanin "RA" (????)
Image

Post Reply

Return to “Linguistikë”